Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 15 [ചെകുത്താൻ]

ഇറുക്കെ പുണർന്നു ഭ്രാന്തമായ ചുംബനങ്ങളും ചെറു കടിക്കാളും ചപ്പലുകളും തുടരെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന ബോധ്യം പോലുമില്ലാതെ നക്ന ദേഹങ്ങൾ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു ബെഡിലേക്ക് വീഴേ മുകളിലും താഴെയും വശങ്ങളിലുമായി കിടന്നുകൊണ്ട് പരസ്പരം വിട്ടുമാറാതെ ഇറുക്കെ പുണർന്നുകൊണ്ട് പിടയെ ഏന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ചന്തികളെ കുഴച്ചു മറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവളുടെ പൂറിൽ ഉരഞ്ഞു തുടയിടുക്കിൽ നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും തേനോഴുകി വഴുവഴുപായിരുന്നു അവളെ മലർത്തിക്കിടത്തി തടിച്ച തുടകൾക്കിടയിൽ ഞെരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന

കുണ്ണയെ ചലിപ്പിക്കേ അവളുടെ വായിൽ നിന്നും സീൽക്കാരങ്ങൾ ഉയർന്നതിനൊപ്പം അവളെനെ ഇറുക്കെ പിടിച്ച് ദേഹത്തേക്കമർത്തി സുഖത്തിന്റെ പര കോടിയിൽ നിൽക്കെ അവളെനെ തള്ളി മാറ്റി

മതി...

ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യത്തിൽ ചുവന്നു കനൽ കട്ട പോലെ നിൽപ്പുണ്ട്

"ആാാാാ..." ഭ്രാന്തമായി അലറി വിളിച്ചുകൊണ്ടവൾ സ്വയം മുടികൾ പിച്ചി പറച്ചു

അവളുടെ ഭാവം കണ്ട് ഏന്റെ കാമം എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു അവളുടെ മുടികൾ പിഞ്ഞി വന്ന കൈകൾ വീണ്ടും തലയിലേക്ക് നീളുന്നത് കണ്ട് കൈകൾ പിടിച്ചുവെച്ചുകൊണ്ടവളെ നോക്കി

മോളേ... എന്തു പറ്റി...

വാവ... നമ്മളെ വാവ... നമ്മളെ വാവ...

കാണുനീരൊലിച്ചിറങ്ങുന്ന അവളുടെ മുഖം കണ്ടതും ഏന്റെ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു

കരയല്ലേ പൊന്നേ... നീ കരയുന്ന കാണാനെനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല... ചത്തുപോകും പോലെ ഉണ്ട്...

ഇടറിയ ശബ്ദത്തോടെ പറയുന്ന ഏന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി കണ്ണുനീർ ധാരയായി അവളുടെ തോളിലേക്ക് വീണു

സ്വയം കണ്ണീരു തുടച്ചു കൊണ്ടവൾ എന്നിൽ നിന്നുമടർന്നു മാറി ഏന്റെ കണ്ണീര് തുടച്ചു കൊണ്ടെന്നെ നോക്കി

കരയല്ലിക്കാ... എനികൊന്നൂല്ല...

അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചു

ഇക്കാ...

മ്മ്...

അവന്മാര് മൂന്നു ദിവസം കൊണ്ട് നാട്ടിലെത്തും...

മ്മ്...

ഇനിയും കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യ... കൊല്ലാതെ കൊല്ലണം എല്ലാത്തിനെയും... അവര് കരയുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കണം... ഒരുത്തനും ഇനി സന്തോഷമായിരിക്കരുത്...
ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറയുന്ന അവളെ ഇറുക്കെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്

മ്മ്... കരയിക്കാം...

വേറെ ആരും വേണ്ട നമ്മൾ... നമ്മൾ രണ്ടാളും മാത്രം മതി...

നമ്മൾ