Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 17 [ചെകുത്താൻ]

വരവേ പെട്ടന്ന് ധൃതിയിൽ മുന്നോട്ട് വരുന്നതും ലച്ചുവിന് മുന്നിൽ നിന്നു എന്തോ ചോദിച്ചു ലച്ചു ചിരിയോടെ എന്തോ മറുപടി പറഞ്ഞു രേണുക അവളുടെ കാല് തൊട്ട് വണങ്ങുവാൻ പോയതും ലച്ചു അവളെ പിടിച്ചു നേരെ നിർത്തി ഹഗ് ചെയ്തു അവരെന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു അനു നീട്ടിയ തട്ടിൽ നിന്നും കത്രിക എടുക്കാതെ ലെച്ചുവിനോട് രേണുക എന്തോ പറഞ്ഞശേഷം കത്രിക എടുത്ത് ലെച്ചുവിന്റെ നേരെ നീട്ടി ഖാലിതും മാമൻ മാരും ചുറ്റുമുള്ളവരും എന്തോ പറഞ്ഞു ക്യാമറകൾ പിടിച്ചുനിന്നവർ റിബണിനടിയിലൂടെ അകത്തുകയറി പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ഫോട്ടോയും വിഡിയോയും എടുക്കാൻ തുടങ്ങി

അവർ മൂന്നുപേരും ചേർന്ന് കത്രിക പിടിച്ചു റിബൺ കട്ട് ചെയ്യേ അഫിയെ തോളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട്

കുഞ്ഞൂ...

മ്മ്...

ഇത്രേ ഉള്ളൂ നമ്മൾ അല്ലേ...

അവൾ തല ചരിച്ചെനെ നോക്കി

എന്തേ...

ആളു കൂടുന്നിടത്തു മുഖം കാണിക്കാൻ പോലും നമുക്ക് കഴിയില്ല... പേടിയോടെ എന്നും ഒളിച്ചുള്ള ജീവിതം അല്ലേ...

അവളെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു

നമ്മളെ മറ്റുള്ളവർക്കല്ലേ കാണാൻ പറ്റാതുള്ളൂ നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കാണാമല്ലോ...

മ്മ്...

ഇക്കാ...

മ്മ്...

ഞങ്ങളുടെ ആറുപേരുടെയും ഓരോ വിജയത്തിലും തോൽവിയിലും നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ കാണുന്നില്ലേ...

മ്മ്...

ഞങ്ങളുടെ ഓരോ വിജയത്തിലും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവിനെയും കാണുന്നുണ്ട്... നിങ്ങൾ പ്രിയയെ നോക്ക് അവളുടെ ഈ വിജയത്തിൽ ഞങ്ങൾ ആറുപേരെയും നിങ്ങളെയും കാണാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയും...

ശെരിയാണ് ഇതുവരെ നമ്മൾ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ പോലല്ലിത്... നാടിനെ കലാപഭൂമിയാക്കാൻ ചെയ്ത പ്ലാനിനെ ആണ് അറിയാതെയാണെങ്കിലും പൊളിച്ചത്... സാധാരണ ഇങ്ങനെ ഉള്ള പ്രശ്നങ്ങളിൽ കീഴ് തട്ടിലുള്ളവർ പിടിയിലാവുകയോ കൊല്ലപ്പെടുകയോ അതിനുശേഷം മുകളിലുള്ളവർ രക്ഷപെടുകയും ചെയ്യും എന്നാൽ സ്പോട്ടിൽ വെച്ചു പ്രിയ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തു കൊന്നത് മൂന്ന് മത നേതാക്കളും ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവും പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനും അടക്കമുള്ള പ്രമുകരെയും കൂട്ടാളികളെയും ആണ്...

മ്മ്... അതാ പറഞ്ഞേ നമ്മൾ ക്യാമറ കണ്ണുകളിൽ പെടാതെ ഒളിക്കേണ്ടി വരുന്നത് പ്രശ്നമായി കാണേണ്ട എന്ന്...

മ്മ്...

അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി നോട്ടം അവളുടെ കണ്ണിലെത്തി കണ്ണുകൾ കോർത്തു നിൽക്കെ ശ്വാസം മുഖത്തു തട്ടി ഇരുവരുടെയും ചുണ്ടുകൾ ചുംബനം കൊതിച്ചു അതരങ്ങൾ പരസ്പരം അടുത്തു ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അതരങ്ങൾ ചേർന്നു കണ്ണുകളിൽ ആർത്തി മൂത്തു ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം ഭ്രാന്തമായി ഇണ ചേർന്നു കൈകൾ ദേഹത്ത് ഒഴുകി നടന്നു പരസ്പരം മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

ഇക്കാ...

മ്മ്...

എന്തായി...

അതിനുവേണ്ടി രണ്ടുദിവസമവിടെ നിൽക്കേണ്ടിവന്നെങ്കിലും വിചാരിച്ചപോലെ