Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 11 [ഗില്ലി ബാല]

ഇങ്ങനെയെങ്കിലും കണ്ടല്ലോ!

അവളൊരു ഒഴുക്കൻ മട്ടിലാണ് അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, ആ കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരു കാമത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ നോക്കി അവസാനമായി ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോൾത്തന്നെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ നടത്തി. ശ്ശേ! ഞാനെന്തൊരു മണ്ടനാണ്! അവൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായ സിഗ്നൽ നൽകുകയാണ്. കല്യാണത്തിന് മുൻപുള്ള അവളുടെ അവസാനത്തെ കളിക്കായി അവൾ കൊതിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ഇനി ഇവളെ കിട്ടാൻ വലിയ പാടായിരിക്കും. ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ ആ പാതയോരത്ത് ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പാടവരമ്പിൽ നിന്ന് തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ഓടിച്ചെന്ന് റംസിയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

റംസി :- ആഹ്! ഇക്കാ... എന്താ ഇത്? വിട്, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ വലിയ പ്രശ്നമാകും!

ശ്യാം :- തൽക്കാലം ഇവിടെ ആരുമില്ല റംസീ... വാ, നമുക്ക് തോട്ടത്തിലെ ഷെഡിലേക്ക് പോകാം.

റംസി :- എന്റെ അള്ളാ! ങ്ങളിത് എന്താ കാണിക്കുന്നത് ശ്യാമിക്കാ? എനിക്ക് കോളേജിൽ പോകേണ്ട സമയമായി, ബസ് ഇപ്പോൾ വരും!

ശ്യാം :- എടി ഒരു ദിവസം ക്ലാസ് പോയില്ല എന്ന് വെച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ... വൈകുന്നേരം ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് വിട്ടോളാം!

റംസി 🥵

ഞാൻ അവളെയും കൂട്ടി നിർബന്ധപൂർവ്വം വാഴത്തോട്ടത്തിന് നടുവിലുള്ള ആ ഷെഡിലേക്ക് നടന്നു. തോട്ടത്തിന് ചുറ്റും നീണ്ടു കിടക്കുന്ന നെൽപ്പാടവും തെങ്ങിൻതോപ്പും ഉള്ളതുകൊണ്ട് ആരും ആ വഴിക്ക് വരില്ലായിരുന്നു.

ആ സ്ഥലവും എന്റെ പേരിൽ തന്നെയാണ്..

ആദ്യമൊന്ന് എതിർത്തെങ്കിലും റംസിയുടെ ഉള്ളിലെ കഴപ്പ് കാരണം അവളും എന്നോട് സഹകരിച്ച് നടന്നു.

ഷെഡിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും ഞാൻ കഥക് ചാരി പൂട്ടി. റംസി തന്റെ തോളിലുണ്ടായിരുന്ന കോളേജ് ബാഗ് തറയിലേക്ക് ഊരിയെറിഞ്ഞു. ഞാൻ ഒട്ടും വൈകാതെ അവളെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പിടിച്ച് എന്നിലേക്ക് വലിച്ച് അടുപ്പിച്ചു. അത്തറിന്റെയും പെർഫ്യൂമിന്റെയും മണമുള്ള ആ മുസ്ലിം പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് വന്യമായി ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ വായയ്ക്കുള്ളിലിട്ട് ഞാൻ വലിച്ചൂരി. റംസിയും ഒട്ടും വിട്ടുനൽകാതെ എന്റെ നാക്ക് കടിച്ചു