Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 12 [ഗില്ലി ബാല]

അവർ ബംഗ്ലാവിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിലെ പ്രധാന കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കൂറ്റൻ മരത്തടികൾ കൊണ്ട് തീർത്ത വാതിലുകൾ തുറന്നപ്പോൾ വേദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു.

വിശാലമായ ആ മുറിയിൽ രാജകീയമായ ഒരു കട്ടിലും, പഴക്കമേറിയ കൊത്തുപണികളുള്ള അലമാരകളും, മുറിയുടെ ഒരു വശത്തായി നിലത്തു നിന്നും മേൽക്കൂര വരെ നീളുന്ന കൂറ്റൻ ചില്ലുജനലുകളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുറിക്കുള്ളിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ തണുപ്പ് അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മനോഹാരിത നൽകി.

ഇടുമ്പൻ തോളിലിരുന്ന വലിയ ബാഗുകൾ വളരെ ലളിതമായി നിലത്തേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു. അവൻ ബഹുമാനത്തോടെ തലകുനിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മല്ലിക മുൻപോട്ടു വന്ന് തന്റെ നാടൻ ശൈലിയിൽ പറഞ്ഞു:

"സാറേ... ഊണ് എല്ലാം റെഡിയാക്കീറ്റുണ്ട്... എപ്പോ വേണേലും എടുത്തു വെക്കാം. നിങ്ങള് വന്ന് ഡ്രസ്സൊക്കെ മാറി തണുപ്പൊന്നു മാറ്റിയിട്ട് വന്നാൽ മത്യാകും..."

"ശരി മല്ലികേ, നീ പൊയ്ക്കോ... ഞങ്ങൾ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ താഴേക്ക് വന്നോളാം,"

ദേവൻ കാഷ്വൽ ആയി പറഞ്ഞു. ഇടുമ്പൻ ദേവനെയും വേദുവിനെയും ഒന്നു നോക്കി തലയാട്ടി, മല്ലികയെയും കൂട്ടി മുറി വിട്ടിറങ്ങി വാതിൽ അടച്ചു.

മുറിയിൽ രണ്ടുപേർ മാത്രമായി. വേദു സാവധാനം ആ വിശാലമായ ചില്ലുജനലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വെളിയിലെ തണുപ്പ് കാരണം ഗ്ലാസിൽ കട്ടിയിൽ മഞ്ഞുവീണു മൂടിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ തന്റെ മൃദുവായ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചില്ലിലെ ഫോഗ് പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി. ആ തെളിഞ്ഞ വിരൽപ്പാടിലൂടെ വെളിയിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.

തോട്ടത്തിനു മുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കട്ടിയുള്ള മൂടൽമഞ്ഞും, ഇടതൂർന്ന കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളും, ദൂരെ നീലനിറത്തിൽ കാണുന്ന വനനിരകളും ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവളുടെ മുന്നിൽ വിടർന്നു നിന്നു.

വേദു