Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 14 [ഗില്ലി ബാല]

കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി, കിതച്ചുകൊണ്ട് ആത്മനിർവൃതിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു...

. കട്ടപിടിച്ച കാമത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും മോചിതരാകാത്ത അവസ്ഥ. ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെയും ഭയത്തെയും കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ മറന്നുപോയിരുന്നു.

ഞാൻ പതിയെ തല ചരിച്ചു റംസിയെ നോക്കി. അവളുടെ സുറുമയെഴുതിയ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ആത്മനിർവൃതിയുടെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. കഴുത്തിലും  ഡ്രസ്സിലും പറ്റിപ്പിടിച്ച അവയവദ്രാവകത്തിന്റെ നനവും പേറി, മദനപേമാരിയിൽ ആകെ കുതിർന്ന അവസ്ഥയിൽ നിലത്തു ചാരിയിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോടീ പെണ്ണെ... ഞാൻ  ഇവിടെ നിന്നും പോകണ്ടേ?"

ഞാനെന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

റംസി കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച്, നെഞ്ചകം ഉയർത്തിത്താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു

"കുറച്ചു കഴിയട്ടെ ഇക്കാ... എന്തിനാ ഇത്ര ധൃതി..?”

"ആഹാ! എന്നെ ഓടിച്ചു വിടാൻ നല്ല ധൃതിയായിരുന്നല്ലോ പെണ്ണിന്! ഇപ്പോൾ എന്തേ ഇങ്ങനെയൊരു മാറ്റം?"

ഞാൻ അവളുടെ വശങ്ങളിലേക്ക് കൈകൾ നീട്ടി ചോദിച്ചു.

"എന്തായാലും നനഞ്ഞു... ഇനി കുളിച്ചു കയറാം! നാളെ രാവിലെ വരെ സമയമുണ്ടല്ലോ..."

റംസി വികൃതി നിറഞ്ഞൊരു നോട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഹോ! ഇപ്പോൾ അങ്ങനെയാണോ ? എന്നാൽ പിന്നെ നനഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് നന്നായിട്ടങ്ങ് കുളിച്ചാലോ? നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ആകെ മുഷിഞ്ഞില്ലേ..."

ശ്യാം വശ്യമായ ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

"ഇങ്ങനെ മുഷിപ്പിച്ചിട്ടല്ലേ നിങ്ങളെന്നെ എന്നും വിടാറുള്ളൂ..."

റംസി ചുണ്ട് കോട്ടി കുറുമ്പോടെ മറുപടി നൽകി

.

"എന്നാൽ പിന്നെ ഇന്ന് നിന്നെ നന്നായിട്ടൊന്ന് കുളിപ്പിച്ച് വൃത്തിയാക്കി വിടാം!"

ശ്യാം അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, നിലത്തിരുന്ന റംസിയെ തന്റെ  കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു.

പെട്ടെന്നുള്ള ആ ഉയർത്തലിൽ റംസി