Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 15 [ഗില്ലി ബാല]

പറ്റില്ലല്ലോ ദിനേശേട്ട…അതല്ലേ…”

"ആഹ്…അതും ഒരു കണക്കിന് ശരിയാ…എന്നാലും നിന്നെ കണ്ടാൽ പറയില്ലട്ടോ രണ്ട് കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണെന്ന്!"

അയാൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളുടെ തടിച്ച മാദക രൂപത്തിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ണുനട്ടു.

"കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്തുള്ളതിനേക്കാൾ എന്തൊരു ലുക്കാ ഇപ്പൊ... നല്ല ഐശ്വര്യവും നിറവും ഒക്കെ വെച്ച്, കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും!"

അയാളുടെ ആ ഇരട്ട അർത്ഥം കലർന്ന പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടപ്പോൾ വേദുവിന്റെ കവിളിൽ നാണം കലർന്നൊരു ചുവപ്പ് പടർന്നു. അയാൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്റെ ഉയർന്ന നെഞ്ചിലേക്കും കുർത്തയ്ക്കുള്ളിലെ മാദക വടിവുകളിലേക്കുമാണ് കൃഷ്ണമണികൾ തിരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.

"ഒന്ന് പോ എന്റെ ദിനേശേട്ടാ, പിള്ളേരൊക്കെ ആയപ്പോൾ തടിയൊക്കെ വെച്ചു.....ആന്റി ആയി ഞാൻ…"

അവൾ വിഷയം നടിച്ചു പറഞ്ഞു

" പെണ്ണുങ്ങൾ കുറച്ചൊക്കെ തടിച്ച് ഇതുപോലെ ഇരിക്കുന്നതാ അതിന്റെ ഒരു സുഖം! ശ്യാം ഭാഗ്യവാനാ..."

അയാൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണാടിയിലൂടെ ഒളികണ്ണെറിഞ്ഞു.

അയാളുടെ ആ കാമം നിറഞ്ഞ നോട്ടവും സംസാരവും വേദുവിന്റെ ഉള്ളിൽ പണ്ടെന്നോ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ ആ വികാരത്തിന്റെ തിരി കൊളുത്തി. ഏതോ ഒരു അപരിചിതനായ പുരുഷന്റെ മുന്നിൽ ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആത്മാഭിമാനം അവളിൽ വീണ്ടും ചിറകടിച്ചുയർന്നു.

യാത്രയിൽ ഉടനീളം പിന്നെയും ഇടയ്ക്കിടെ അയാൾ അർഥം വച്ച വാർത്തമാനങ്ങൾ അതിരു കടക്കാതെ പറഞ്ഞു.. അവളും ഒന്നുമറിയാത്ത ഒരു കൊച്ചിനെ പോലെ കേട്ടിരുന്നു…

ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തിയതും അവൾ ദിനേശന് കാശ് കൊടുത്ത് ബാഗുമെടുത്ത് താഴേക്കിറങ്ങി. കല്ലടയുടെ ബാംഗ്ലൂർ സ്ലീപ്പർ ബസ് അവിടെ യാത്രക്കാരെയും കാത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ബസ്സിന്റെ പടികൾ കയറി അകത്തേക്ക് ചെന്നു. റെഡ്