Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 15 [ഗില്ലി ബാല]

വരെ പടരുന്നതുപോലെ തോന്നി.

വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ മുലക്കാമ്പുകൾ തടിച്ച് വിങ്ങി, കുർത്തയിൽ ചെറിയ ഈർപ്പം പടരുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ അവൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ തിരിഞ്ഞുമറിഞ്ഞു കിടന്നു.

അവസാനം സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ വന്നപ്പോൾ അവൾ അജുവിന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ വിരൽ കൊണ്ട് തട്ടി.

"അജു..."

അവൻ എയർപോഡ് ഊരി, അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

"എന്താ ചേച്ചി??"

തന്റെ ആകെ തളർന്ന മുഖവും, വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ശരീരവും കണ്ടാൽ അവൻ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന് കരുതി അവൾ ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ചു നിന്നു.

"അജു... എനിക്ക്... എനിക്കൊന്നു ടോയ്ലെറ്റിൽ പോകണം,"

വേദു പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

"അതെന്താ ചേച്ചി... കുറച്ചു മുന്നേയല്ലേ ഹോട്ടലിൽ ഇറങ്ങി പോയത്?"

അവൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"അതെ... പക്ഷേ, ഇപ്പോഴും ഭയങ്കരമായി തോന്നുന്നുടോ. സഹിക്ക്യാൻ പറ്റുന്നില്ല,"

അവൾ കള്ളം പറഞ്ഞു.

"ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ... ഇവിടെയൊന്നും ബസ്സ് നിർത്താൻ സ്റ്റോപ്പ് ഇല്ലല്ലോ,"

അജു നെറ്റി ചുളിച്ചു.

"ടാ... നീ ആ ബസ്സിലെ ചേട്ടന്മാരോട് ഒന്ന് പോയി ചോദിക്കാമോ? എനിക്ക് മടിയാ..."

അവൾ അപേക്ഷിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

"ഇതിനൊക്കെ എന്തിനാ ചേച്ചി ഇങ്ങനെ മടിക്കുന്നത്? ഒരു മിനിറ്റ്, ഞാൻ പോയി ചോദിച്ചിട്ട് വരാം,"

അജു വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് കർട്ടൻ മാറ്റി താഴേക്ക് പോയി.

കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം അവൻ തിരികെ വന്നു കർട്ടൻ അടച്ചിട്ട് ബെഡിലേക്ക് കയറി.

"ചേച്ചി... അവർ പറഞ്ഞു ഇനി ബാംഗ്ലൂർ ടോൾ എത്തുന്നത് വരെ പബ്ലിക് ടോയ്ലെറ്റുകൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന്. അത്യാവശ്യമാണെങ്കിൽ വഴിയിൽ നിർത്താം, പക്ഷെ ഇരുട്ടത്ത് കാട്ടുപാതയാണ്. പെട്ടെന്ന് വരണമെന്ന് പറഞ്ഞു. “