വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 4 [ഗില്ലി ബാല]

ആ കണ്ണാടിയിലെ കാമാതുരമായ മുഖവും, പിന്നീട് അടുക്കളയിൽ കണ്ട ആ ഇരുണ്ട മുഖവും മാറിമാറി വന്നു.

എങ്ങനെയോ വൈകുന്നേരം വരെ സമയം തള്ളിനീക്കി ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി. വരുംവഴി അവൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട പത്തിരിയും നല്ല നാടൻ കോഴിക്കറിയും ഞാൻ ഒരു ഹോട്ടലിൽ നിന്നും വാങ്ങി.

വീട്ടിലെത്തി ഞാൻ കോളിങ് ബെൽ അടിച്ചു. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷമാണ് വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടത്. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വേദു ഇപ്പോഴും നോർമൽ ആയിരുന്നില്ല.

ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് ചേർന്നു നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അവൾ പിണക്കത്തോടെ മാറി നടന്നു. അവളുടെ ഈ അകൽച്ച എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭയം ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവൾ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി ചായ തിളപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ഞാൻ പുറകിലൂടെ അവളെ വട്ടത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"എന്താ വേദു ഇത്? നീ എന്താ എന്നോട് സംസാരിക്കാത്തത്? എന്തുപറ്റി എന്റെ മോളേ നിനക്ക്?"

ഞാൻ കാതരമായി ചോദിച്ചു.

എന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവളുടെ ശരീരം ഒന്നു വിറച്ചു. അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കിയതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അണപൊട്ടി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. ചുവന്നു തുടുത്ത ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി.

"എന്താ വേദു നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്?

ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു ചോദിച്ചു.

"അതിന് ഏട്ടന് അറിയില്ലേ ഞാൻ ഇങ്ങനെയാവാൻ എന്താ കാരണം എന്ന്?!"

അവൾ കരച്ചിലിനിടയിലും ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ കൈകൾ മാറ്റി ചോദിച്ചു.

"അതിനിവിടെ ഇപ്പൊ എന്താ ഉണ്ടായേ?..."

ഞാൻ മുഴുവനാക്കുന്നതിന് മുന്നേ അവൾ ഇടയിൽ കയറി സംസാരിച്ചു.

"കള്ളും കുടിച്ച്, വേറെയൊരു അന്യപുരുഷനെ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ച്, ഇന്നലെ രാത്രി ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ ഞാൻ കാണിച്ചു കൂട്ടിയ വൃത്തികേടുകളൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ... ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു ശ്യാമേട്ടാ! ഒരുമാതിരി വേശ്യകളെപ്പോലെ...  നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് എന്നെ തെറി വിളിപ്പിച്ചു, വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറിപ്പിച്ചു... നിങ്ങക്ക് ഇതൊക്കെ എങ്ങനെയാ ശ്യാമേട്ടാ ആസ്വദിക്കാൻ തോന്നുന്നത്?"

അവൾ  കരഞ്ഞു.

"എടി... നീ ആ പരാക്രമം ഒക്കെ കാണിച്ചത് എന്നോടല്ലേ... നിന്റെ കെട്ടിയോനോടല്ലേ. അല്ലാതെ ആ ദേവൻ സാർ നേരിട്ട് വന്നൊന്നും നിന്നെ തൊട്ടില്ലല്ലോ. നമ്മൾ ജസ്റ്റ്‌ ഒരു റോൾപ്ലേ..."

ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

"ആരോട് ആയാലും ഇങ്ങനെയാണോ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാ? നമ്മൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടായത് പോട്ടെ... ആ ഡെലിവറി ബോയിനോട് ഞാൻ ചെയ്തതോ? . ശേ... ഓർക്കാൻ പോലും വയ്യ. എന്റെ സ്വഭാവം ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയി മാറുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല..."

അവൾ മുഖം പൊത്തി വീണ്ടും കരഞ്ഞു.

"വേദു...... ഇതൊക്കെ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം അറിയുന്ന ഫാന്റസികൾ അല്ലേ. അത് വേറെ ആരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ. നമ്മൾ നമ്മുടെ ലൈഫ് ബോറടിക്കാതിരിക്കാൻ..."

"എന്ത് ഫാന്റസി ആയാലും ശരി... അതിനി ഈ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് വേണ്ട!"

അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"നമ്മുടെ രണ്ടാളുടെയും