Chapter Title : ? വീണ ടീച്ചർ ?[കൊമ്പൻ]

മാമ്പഴങ്ങൾ നോക്കി കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ ടീച്ചറെ വീടുവരെ കൊണ്ടുചെന്നാക്കി.

ടീച്ചർ ഗേറ്റ് തുറന്ന് പോകുമ്പോൾ ആ ഇളകിത്തുളുമ്പുന്ന പിന്നഴകിലേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല.
കുണ്ടിപാളികൾ തമ്മിൽ എന്തൊരു തെന്നലാണിത്, ടീച്ചറുടെ മകനായി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കണ്ണെടുക്കാതെ എപ്പോഴും ടീച്ചറുടെ മുലയും കുണ്ടിയും കണ്ടു രസിക്കാമായിരുന്നു. ടീച്ചർ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമോ എന്നു ഭയന്ന് കണ്ണുകൾ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ പിൻവലിച്ച് അവൻ തന്റെ കുണ്ണയും പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

ചെരുപ്പ് അഴിച്ച് വയ്ക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്. മക്കളുടെ ചെരിപ്പിനോടൊപ്പം ഒരു ലേഡീസ് ചപ്പൽ. രമണിച്ചേച്ചിയുടേതല്ല, പിന്നെ ആരാണ്..? അവൾ മുൻവാതിലിൽ മുട്ടി

വാതിൽ തുറന്നത് രമണിയായിരുന്നു. അജയേട്ടന്റെ ഒരു അകന്ന ബന്ധത്തിൽ പെട്ടതാണ് രമണി. അമ്പതോളം വയസ്സുണ്ട്. തനിക്കൊരു സഹായമാകുമല്ലോ എന്നു കരുതിയാണ് വീട്ടിൽ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത്.

“അവരെവിടെ..?” സാധാരണ താൻ വരുമ്പോൾ ടീവിക്ക് മുൻപിൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് രണ്ടുപേരും. തന്റെ പൊന്നുമക്കൾ അനന്തുവും അച്ചുവും തന്റെ കൂടെയിരുന്ന് ചായ കുടിച്ചിട്ടേ പുറത്തു കളിക്കാനൊക്കെ പോകാറുള്ളൂ. അനന്തു കാണാൻ അജയേട്ടന്റെ പോലെയാണെങ്കിലും, സ്വഭാവം അദ്ദേഹത്തിന്റ അച്ഛന്റെ ഒരു പ്രകൃതമാണ്. പെട്ടന്ന് ദേഷ്യപ്പെടും, അനന്തുവിന് ഒരല്പം സ്പോർട്സിലോക്കെ കമ്പമുണ്ട്, അച്ചു തനി അമ്മക്കുട്ടിയാണ്, അവനു പക്ഷെ വീണയുടെ നിറമാണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്, അനന്തുവിന് അച്ചുവിനെക്കാൾ ഇച്ചിരി നിറം കുറവാണ്, എങ്കിലും വീണയുടെ എല്ലാ ഐശ്വര്യവും അവളുടെ രണ്ടു മക്കൾക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാളും ഒരേ ഉയരം, അതായത് വീണ ഏതാണ്ട് മക്കളുടെ തോളൊപ്പമേ ഉള്ളു.

മുൻപ് പറഞ്ഞപോലെ അച്ചുവിന് എല്ലാത്തിനും ഇച്ചിരി പേടി കൂടുതലാണ്, പ്രത്യേകിച്ചും ഇരുട്ട്! എങ്കിൽ പോലും രണ്ടു മക്കൾക്കും വേറെ വേറെ മുറിയാണ്