Chapter Title : ? വീണ ടീച്ചർ ?[കൊമ്പൻ]

തന്നെ അമ്മയുടെദേഹത്തു ചേർത്തി കവിളിൽ തോരാതെ മുത്തമിടുന്ന അമ്മയുടെ കഴപ്പ്! ഇത്രത്തോളം ഉള്ളിൽ അവരൊളിപ്പിച്ചാണോ കുടുംബത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം കാത്തു സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന് അച്ചു മൂക്കത്തു വിരൽ വച്ചോർത്തു.

അമ്മയുടെ സിന്ദൂരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു കിടപ്പാണ്. ആ താലിമാല നിഷിദ്ധ രതിയുടെ പാപത്തിനും കാമത്തിന്റെ പുണ്യത്തിനും ഇടയിൽ ആടി കളിക്കുകയാണ്!!!!

അമ്മേന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട് അച്ചു അവന്റെ കുലച്ചു നിക്കുന്ന കുണ്ണ കുലുക്കിയതും, അത് വേഗം ചീറ്റികൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന കാലുമായി അവൻ അവരെ നോക്കുമ്പോ, അടുത്ത പൊസിഷനിലേക്ക് അനന്തു അമ്മയെ മാറ്റിയിരുന്നു. വീണയെ കമിഴ്ത്തി കിടത്തികൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലും കഴുത്തിലും കടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അരക്കെട്ട് ഉയർന്നു താഴുമ്പോ അച്ചു അതുകൊണ്ട് ഒരു വാണം കൂടെ വിട്ടു സോഫയിൽ ചെന്നിരിക്കുമ്പോഴും. അവൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നതും വാണം അടിച്ചതുമൊന്നും അവർ അറിഞ്ഞു പോലുമില്ല!! അനന്തുവും വീണയും അവരുടെ ലോകത്താണ്. ഇന്നു കാലത്തു പൂജാമുറിയിൽ നിന്നും വന്ന അമ്മയെ കാണുമ്പോ അവരെത്ര മാത്രം സന്തോഷത്തോടെയാണ് തന്റെ നെറുകയിൽ ചന്ദനം ഇട്ടതും, കവിളിൽ മുത്തിയതും. അമ്മയെന്നാൽ വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്ന മുഖം മാത്രമല്ല!! അവരൊരു സ്ത്രീകൂടിയാണ്, അവരുടെ വികാരങ്ങളെ
നാട്ടാർക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നു വെക്കേണ്ടവയല്ല! മക്കൾക്ക് വേണെങ്കിൽ അവരുടെ വികാരം അറിഞ്ഞവരെ മരിക്കുവോളം സുഖിപ്പിക്കാം…
അതിലെന്തു പാപം എന്ന് അച്ചു മയങ്ങുമ്പോ ഓർത്തു….. അനന്തു ഒരിക്കലും അമ്മയെ ബലം പ്രയോഗിച്ചല്ല പ്രാപിച്ചത്, താനും അതുപോലെ ഒരിക്കലും അമ്മയെ അങ്ങനെ തൊടരുത്, അമ്മയായിട്ട് തനിക്ക് വയറു നിറച്ചു മുലയൂട്ടുന്ന ഒരുദിവസം വരും. ഒരുപക്ഷെ അനന്തുവിനെപോലെ ഉറച്ച മനസും പക്വതയും എത്തുന്ന ഒരു നാൾ വരെ താൻ അതിനു കാക്കേണ്ടി വരും. പക്ഷേ അതുണ്ടാകുമെന്നു ഉറപ്പാണ്!!!!! ആണും പെണ്ണും തമ്മിലുള്ള മാംസ ദാഹം ഒരിക്കലും തീരില്ല! തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എന്നാണ് തന്നെ വെണ്ടതെന്നു പറയുന്നത് വരെ അവരുടെ സ്വകാര്യതയെ മാനിക്കേണ്ടതും തന്റെ കടമയാണ്, പക്ഷെ തനിക്കായി വാതിലും മലർക്കെ തുറന്നു വെച്ചത് തനിക്കെപ്പോഴും കടന്നു വരാമെന്ന ക്ഷണം ആണോ ഇനി!!?
വേണ്ട…. അത് ശെരിയല്ല!!!!!! അച്ചു മനസ്സിലോർത്തു….

ഒരു വാണം കൂടെ വിടണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ പൊങ്ങാൻ വയ്യ! ആ മുറിയിൽ