Chapter Title : ? വീണ ടീച്ചർ ?[കൊമ്പൻ]

കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല. തന്നെ കണ്ടാൽ പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ആൺമക്കളുടെ അമ്മയാണെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ?. സ്കൂളിൽ പുതുതായി ജോയിൻ ചെയ്ത ചന്ദ്രൻമാഷ് ഇന്നലെ ചോദിച്ചത് “വിവാഹിതയാണോ’ എന്നാണ്. ചിലപ്പോൾ അയാൾ തന്നെ വളയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാകും. കുറേപേർ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ആർക്കും ഇതുവരെ പിടികൊടുത്തിട്ടില്ല. താനിതെല്ലാം കാത്ത് സൂക്ഷിച്ച് കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം അനുഭവിക്കേണ്ടവൻ എവിടെ..?

പ്രണയിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ എന്തായിരുന്നു. ! “കൂടെ നടക്കണം കയ്യും പിടിച്ച്, കൂടെ കിടക്കണം കെട്ടിപ്പിടിച്ച്’ എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞ് കൊതിപ്പിച്ചിട്ട്, കല്യാണം കഴിഞ്ഞതും രണ്ടു കൊച്ചുങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുണ്ടാക്കിത്തന്ന് ഗൾഫിലേക്ക് പറന്നു.

രണ്ട് കൊല്ലം കൂടുമ്പോഴാണ് അജയേട്ടൻ ലീവിനു വരുന്നത്. അതും ഒന്നരമാസം.! ഇപ്പൊ രണ്ട് കൊല്ലമായി വന്നിട്ടുമില്ല, മൂന്നോ നാലോ ദിവസം കൂടുമ്പോഴേ വിളിക്കാറ് പോലുമുള്ളൂ. ഉം.. പണമാണ് വലുതെന്ന് കരുതി അവിടെ കിടക്കട്ടെ.

മഴ ചാറിത്തുടങ്ങിയതും അവൾ ഓടാൻ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്നൊരു ശബ്ദം.

“ടീച്ചറേ എന്റെ കുടയിലേക്ക് കയറിനിന്നോളൂ…”

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ തന്റെ സുഡൻറ് വിപിൻ. ക്‌ളാസ്സിലെ ഏറ്റവും ഉയരമുള്ള പയ്യനാണ് വിപിൻ, ഉയരം മാത്രമല്ല നല്ല ഭംഗിയുള്ള ചിരിയും. ഇരുനിറം ആണെങ്കിലും നല്ല പൗരുഷമാണ്. വിപിൻ അടുത്ത് വന്നു നിന്നപ്പോൾ വീണയെക്കാളും ഒരു പൊടിക്ക് ഉയരമുണ്ട് എന്ന് തോന്നാം, അവന്റെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് ആളൊരല്പം മെലിഞ്ഞിട്ടാണ്. വിപിനെ കണ്ട മാത്രയിൽ അവൾ വേഗം അവൻറ കുടയിലേക്ക് കയറി. അവളുടെ അയൽവാസിയും കൂടിയായിരുന്നു വിപിൻ.

“നീ ഈയിടെയായി അൽപം ഉഴപ്പുന്നുണ്ട്, പ്ലസ്‌ടു എക്സാമിനു ഇനി അധികം മാസങ്ങളൊന്നുല്ല്യ ട്ടോ, സ്‌കൂളിലെ കളികളൊക്കെ നിന്റെ അച്ഛനോട് ഞാൻ പറയണോ....?”

അവൻ