Chapter Title : വീണ്ടും [ഏകലവ്യൻ] [Remastered]

അവസ്ഥ..!

“എന്റേട്ടാ.. ഇങ്ങനെ നോക്കല്ലേ..ഞാനുരുകി പോവും..!”

ഞാൻ ചിണുങ്ങി ക്കൊണ്ട് ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകളിട്ട് പല്ലു വലിച്ച് മാറ് മറച്ചു.

ഏട്ടൻ ചമ്മിയെന്ന് എനിക്കാ ഭാവം കണ്ടപ്പോ മനസിലായി.

“എന്നെ ആദ്യമായി കാണുകയല്ല ഏന്റെ ഏട്ടൻ..!”

ഞാൻ കയ്യും കെട്ടി ചുണ്ടുകൾ കൂർപ്പിച് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു.

ഏട്ടന് വെപ്രാളമായി. പാവം.

കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കുമ്പോ ഏട്ടന് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിക്കി. ഇളിഭ്യനായി ചിരിച്ചു.

“അത് മോളേ..!”

“ങും..ഏന്റെ എന്തെങ്കിലും കാണാൻ ബാക്കിയുണ്ടോ ഏട്ടന്..?”

അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“ഹോ.. ഈ പെണ്ണിന്‍റെ നാക്ക്..!”

ഏട്ടന്റെ സംസാരം കേട്ട് എനിക്ക് നന്നായി ചിരി വന്നു.

ഞാൻ കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി. അനിലേട്ടൻ എത്തിയിട്ടില്ല. ഭാഗ്യം..!”

“നി പെറ്റതിൽ പിന്നെ കണ്ടില്ലല്ലോ മോളേ..!”

ഏട്ടൻ പിറകെ കൂടി.

ഞാനേട്ടന്റെ വയറ്റിൽ ഒന്ന് കുത്തി.

“ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെയല്ലേ.. ഏട്ടനല്ലേ തിരക്കുള്ള മനുഷ്യൻ..!”

അത് കേട്ടതും ഏട്ടന്റെ മുഖത്തൊരു അമ്പരപ്പും ആഹ്ലാദവും ഒരുമിച്ചു കണ്ടു. പക്ഷെ എന്നെ നോക്കാൻ ഒരു മടി പോലെ മുഖം താഴ്ത്തി.

ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും വീണ്ടും ഇരിപ്പിടം പിടിച്ചു. ഏട്ടനിപ്പോ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. പാവത്തിന്റെ കിളി പോയൊ എന്നാറിയനായി ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു.

കുടിവെള്ളം കിട്ടുന്നൊരു കൌണ്ടർ ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ.

ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുമ്പോ ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും എന്റെ മേൽ പതിക്കുന്നുണ്ട്  അത് കണ്ട് എന്റെ ചന്തികൾക്ക് ഭാരം കൂടിയത് പോലെ ഞാൻ നിന്നു.

തിരിച്ചു വന്നപ്പോ, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് നോട്ടം മാറ്റാനുള്ള ഏട്ടന്റെ വ്യഗ്രത ഞാൻ മനസിലാക്കി.

“അളിയോ..!”

അനിലേട്ടന്റെ ശബ്ദം, വശത്തു നിന്ന്.

“ഫ്ലൈറ്റ് ഓക്കേയാണ് പോകട്ടെ എന്നാ..!”

“ആ എടാ ആയോ..?”

അപ്പോഴും ഏട്ടന്റെ മറുപടിയിൽ പരവശം.

ഞാൻ പുഞ്ചിരി തൂകി നിന്നു. ഇതൊക്കെ എപ്പോഴാ അന്നൗൻസ് ചെയ്തതെന്ന് ചിന്തിച്ചു.

അങ്ങനെ സുഖമായി എന്റെ ഭർത്താവിനെ യാത്രയയച്ച് ഞാനും ഏട്ടനും തിരിച്ചു.

കൊച്ചിനെ മാറിലുറക്കികിടത്തി ഞാൻ മുൻ സീറ്റിലിരുന്നു.

വീട്ടിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ കോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അനിലേട്ടൻ ഫ്‌ളൈറ്റ് കയറിയോ എന്നന്വേഷിച്ചു കൊണ്ട്.

കോൾ കട്ടായപ്പോ ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി.

നേരത്തെ എന്നെ നോക്കിയ നോട്ടത്തിന് പണ്ടത്തെയൊരു ആർത്തിയും ഭാവവും ഞാനേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

കെട്ടിച്ചു വിട്ടതിൽ പിന്നെ എന്നെ ഇതുവരെ അങ്ങനെ നോക്കിയിട്ടില്ല.

“ഏട്ടാ..”

“ഓ..”

“നമ്മളെത്താൻ എത്ര സമയാവും..?”

“വൈകുമെടി. .. രാത്രിയാകുമെന്ന തോന്നുന്നേ..!”

“എന്നാ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം..!”