Chapter Title : വീണ്ടും [ഏകലവ്യൻ] [Remastered]

തന്നെയല്ലേ..!

ഓർത്തപ്പോ ഞാൻ കെറുവിച്ചു നോക്കി. ഇപ്പൊ ഒരുപക്ഷെ രണ്ടാൾക്കും കുടുംബമായത് കൊണ്ടാവും ഏട്ടനൊരു താല്പര്യം വരാത്തത്.

“ഏട്ടാ...!”

“എന്താടി.?”

“എവിടേലും നോക്കി നിർത്ത് എനിക്ക് ആണേൽ മേലും കയ്യും വേദനയുണ്ട്..!”

ഞാനവസാനം കെഞ്ചി.

“എവിടെ ആണ് ഏന്‍റെ പൊന്നുമോൾക്ക് വേദന..?”

അതേറ്റത് പോലെ ഏട്ടനെന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു

“ഞാനെന്ന വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കട്ടെ..ഏട്ടൻ ഹോട്ടൽ നോക്കി നിർത്ത്..!”

“മ്മ്..!”

ആ മൂളൽ എനിക്കത്ര തൃപ്തി തോന്നിയില്ല.

“ഓ.. വേണേൽ മതി. നോട്ടമൊക്കെ കണ്ടപ്പോ ഞാൻ വിചാരിച്ചു.”

ഞാൻ ചിണുങ്ങി കാണിച്ചു.

“വിചാരിച്ചു.. ബാക്കി പറയെടി..!”

“ഏട്ടനെന്നെ മുൻപത്തെ പോലെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കണമെന്ന്..!”

“അമ്പടി..!”

“പിന്നല്ലാതെ മറന്നു പോയോ എല്ലാരും ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞ് എന്റെ റൂമിലേക്ക് പാത്തും പതുങ്ങിയും വന്നത്..!”

“അതൊക്കെ അപ്പോഴല്ലെടി..!”

“ഇപ്പഴേന്താ.. എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണോ പ്രശ്നം..!”

“അതൊരു പ്രശ്നമാണ്.!”

“എന്നിട്ടെന്നെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത് കണ്ടല്ലോ കണ്ണും തള്ളി..!”

ഞാനും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ ചിണുങ്ങി.

“അത് പിന്നെ കുറെയായില്ലേ നിന്നെ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ട്..!”

“എങ്കി പിന്നെ ഒരവസരം തട്ടിക്കളയണോ.?”

“ഹോ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് കൊതിപ്പിക്കല്ലേടി.. വണ്ണം കൂടിയിട്ടുണ്ട് നിനക്ക് എല്ലാത്തിനും..!”

ഏട്ടനെന്റെ തുടയിൽ കൈവച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് സന്തോഷമായി.

“എന്നാ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കട്ടെ..?”

“വിളിക്ക്.. എന്നിട്ട് പറ വരുന്നില്ലെന്ന്..!”

അത് കേട്ടപ്പോ എനിക്ക് സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. ആദ്യമൊക്കെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞെങ്കിലും കൊച്ചിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ സമ്മതിച്ചു.

“എന്താ പറഞ്ഞേ..?”

ഏട്ടന്റെ ആകാംഷ നിറഞ്ഞ സംസാരം കേട്ട് എനിക്ക് ചിരി വന്നു

“തങ്ങിയിട്ടു വന്നാ മതി