Chapter Title : വീണ്ടും ഹോം നേഴ്സ് [ആനീ]

കാണിച്ചു…

“എന്താ സാർ എന്ത് പറ്റി വിഷമിക്കാതെ ഇരിക്ക് എന്തിനും വഴി ഉണ്ടല്ലോ”

“,അച്ഛൻ ഉടൻ ഞങ്ങളെ വിട്ട് പോകുന്നാ പറഞ്ഞെ സരയുവിന് അറിയുവോ എന്നെയും എന്റെ പെങ്ങളെയുമൊക്കെ അച്ഛൻ പൊന്നു പോലെയാ നോക്കിയത് ചങ്കിൽ കിടത്തി അല്ലാതെ ഞങ്ങളെ ഉറക്കിയിട്ടില്ല”

ഇപ്പം എന്നെയും ആ പരട്ട ഉറക്കിയേനെയെന്ന് സരയുവിന് പറയണമെന്ന് ഉണ്ടേലും സാഹചര്യം അതല്ലല്ലോ അവൾ അത് മനസ്സിൽ ഒതുക്കി…

“സരയു കൂടി പോയാൽ മൂന്ന് ദിവസം അത്രയേ അച്ഛന് ആയുസ്യുള്ളു എന്തേലും ആഗ്രഹം ഉണ്ടേൽ ഇപ്പോൾ സാധിച്ചു കൊടുക്കാനാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞെ”

“ശോ കഷ്ടം സാറ് വിഷമിക്കാതെ ഇരിക്ക് ജനിച്ചാൽ എല്ലാവരും മരിക്കും നമ്മളൊക്കെ ദൈവത്തിന്റെ കരുക്കൾ അല്ലെ വെറും പാവകൾ ”

“ആ എല്ലാം ഉൾക്കൊണ്ടേ പറ്റുള്ളൂ അല്ല അതൊക്കെ പോട്ടെ ഡ്രസ്സ്‌ അലക്കിയില്ലേ കുട്ടി ”

ശിവരാമൻ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

“ഇല്ല മരുന്ന് കാണുന്നില്ല സാർ”

“ഞാൻ സഹായിക്കാം”

“അത് വേണ്ട സാർ ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം മരുന്ന് എവിടാ ”

അയാളുടെ കാര്യം വിഷമത്തിൽ ആണേലും തന്റെ ഡ്രെസ്സിന്റെ അവസ്ഥ അവൾക്കല്ലേ അറിയൂ…

“ദാ അവിടെ”

ശിവരാമൻ ഒരു കുപ്പി കാണിച്ചു.. സരയു അതെടുത്തു..

“സാർ അങ്ങോട്ടൊന്നു ചെല്ലുവോ അച്ഛൻ തനിച്ചാണ് ഞാൻ ഇതൊന്ന് ഉണക്കട്ടെ”

ശിവരാമൻ പോയപാടെ അ ഇന്നർ പെട്ടന്നലക്കി അതെങ്കിലും അവൾക്ക് ഇടണമെന്ന് തോന്നി അല്ലേലും കാർന്നൊര് ഉടനെ തെക്കോട്ടു എടുക്കും പിന്നെ താൻ എന്തിന് ഇതൊക്കെ ഇട്ടോണ്ട് നാണം കേടണം അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു…

“ഓക്കേ ഞാൻ ഹാളിൽ നിൽക്കാം അച്ഛൻ വിളിച്ചാൽ അങ്ങോട്ട്‌ വരണേ ഞാൻ അടുത്തു പോയാൽ കരഞ്ഞു പോകും”

“വന്നേക്കാം സാർ”

ശിവരാമൻ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവിടം വിട്ടു…സരയുവിന് ആശ്വാസമായി അയാൾ അവിടുന്ന് മാറിയതീൽ അവൾ സന്തോഷിച്ചു പിന്നെ ഒട്ടും അമ്മാന്തികാതെ അ വാഷിങ് മിഷൻ തുറന്നു തന്റെ ഡ്രെസ്സ് അതിൽ ഇട്ടു കൊണ്ട് അടച്ച് ഓൺ ചെയ്തു അത് വെള്ളത്തിൽ രണ്ടു കറക്കം കറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ .. അടുത്ത നിമിഷം കരന്റ് പോയ്യി.. ശിവരാമൻ അങ്ങോട്ടുള്ള