Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

പോയി അതോർത്ത് കൊണ്ട് വാണമടിക്കുന്നതാണ് പതിവ്. പലപ്പോഴും ആ കാര്യം നന്ദു മഹേഷിനോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അതിലൊന്നും മഹേഷിന് എതിർപ്പും ഇല്ലായിരുന്നു,

അളിയാ നീ ധൈര്യമായി വാണമടിച്ചോ എന്നാ മഹേഷ് പറയുന്നത്,

പോരാത്തതിന് നന്ദുവിന് കാണാൻ വേണ്ടി നിഷ അറിയാതെ മഹേഷ് ചില സീനൊക്കെ കാണിച്ചും കൊടുക്കാറുണ്ട്.

ലാൽബാഗിലെ കപ്പിൾസ് ഏര്യായിൽ ഏതേലും ഒഴിഞ്ഞ മൂലയിൽ മഹേഷിനേയും നിഷയേയും കൂടി ഇരുത്തിയ ശേഷം ഞാനൊന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാം എന്നും പറഞ്ഞ് നന്ദു പോകും,

എന്നിട്ടവൻ നിഷ കാണാതെ ഏതേലും മരച്ചുവട്ടിൽ ഒളിച്ചു നിൽക്കും, എന്നാൽ നന്ദു ഒളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് മഹേഷ് കാണുന്നുണ്ടാവും.

നന്ദുവിന് കാണിച്ചു കൊടുക്കാനും, അവനെ ഒന്നു മൂടാക്കാനും വേണ്ടി മഹേഷ് അവളെ കെട്ടി പിടിച്ച് ഉമ്മ വെയ്ക്കുകയും, മുല പിടിച്ച് ഞെക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യും, ഇതൊക്കെ കണ്ട് പാൻ്റിൻ്റ പുറത്തു കൂടി കുണ്ണയും തടവി കൊണ്ട് നന്ദു നിൽക്കും.

കുറച്ചു നേരം ലിപ് ലോക്ക് ചെയ്ത ശേഷം മഹേഷ് നിഷയെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ ചുരിദാറിൻ്റെ ടോപ്പ് കുറച്ച് പൊക്കി കൊണ്ട് ഇടുപ്പിൽ തള്ളി നിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത വയറിനെ പിടിച്ച് ഞെരടും, എന്നിട്ട് നിഷയുടെ മുലകളെ തൻ്റെ മറോട് ചേർത്തമർത്തും,

സന്ധ്യ മയങ്ങിയെന്നു കണ്ടാൽ നന്ദു ചിലപ്പോൾ ഇതൊക്കെ കണ്ട് മരത്തിൻ്റ മറവിൽ നിന്ന് ഒരെണ്ണം വിടുകയും ചെയ്യും.

എന്നിട്ടവൻ ആ കാര്യം മഹേഷിനോട് പറയും.

സാരമില്ലളിയാ നീ സുഖിച്ചോടാ എന്നാവും മഹേഷിന് മറുപടി.

അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി, ഒരു ദിവസം മഹേഷും നിഷയും കൂടി ലീവെടുത്ത് കൊണ്ട് ഒരു പകൽ ഒന്നിച്ച് കഴിയാൻ തീരുമാനിച്ചു, രണ്ടിനും കഴപ്പ് മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു,

അതിനു വേണ്ടി അവർ നന്ദുവിൻ്റെ ഒറ്റ മുറി വീടാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്,

വർക്കിംഗ് ഡേ ആയതു കൊണ്ട് നന്ദുവിൻ്റെ ശല്യവും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ,

അങ്ങനെ അവർ നന്ദുവിനോട് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു,

അവരോടൊപ്പം നിൽക്കാൻ കഴിയാത്തതിലുള്ള വിഷമം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി കൊണ്ട് നന്ദു തൻ്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അവർക്ക് ചെയ്തു കൊടുത്തു.

മൂന്നു നില ബിൽഡിംഗ് ആണങ്കിലും അതിൽ രണ്ടാമത്തെ നിലയിലാണ് നന്ദു താമസം,

മഹേഷും,