Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]
പിടിച്ചതും വിടവിൽ വിരലിട്ട് തേൻ തുടച്ചെടുത്ത് കുടിച്ചതുമൊക്കെ അവൾ അറിഞ്ഞു കാണുമോ എന്നായിരുന്നു നന്ദുവിൻ്റെ പേടി.
ഒരു ചമ്മിയ മുഖത്തോടെ നന്ദു പറഞ്ഞു:
നിഷയ്ക്ക് സുഖം കിട്ടീലന്നൊക്കെ എനിക്ക് മനസിലായി, എന്നാലും ഞാൻ ചോദിക്കുകയാണ്, ഒട്ടും സുഖം കിട്ടിയില്ലേ ?
സുഖത്തെ കുറിച്ചൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല,
ഇതു പറയുമ്പോഴും നിഷയുടെ മുഖത്ത് കുറച്ചു ദേഷ്യഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബാത്ത് റൂമിൽ പോയിട്ടും സുഖം കിട്ടിയില്ലേ എന്ന നന്ദുവിൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവളൊന്നു ഞെട്ടിപ്പോയി,
അവൾ ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ, ഏത് ബാത്ത് റൂം എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു ?
കളി കഴിഞ്ഞ് നിഷ ഉടുതുണിയൊന്നുമില്ലാതെ ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി വിരലിട്ട് വെള്ളം കളഞ്ഞ കാര്യമാ ഞാൻ ചോദിച്ചത് .
ഇതു കേട്ടതും നിഷ നാണം കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് നിന്നു,
നാണിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടാ എനിക്ക് മാത്രമേ മനസിലായുള്ളു നിഷ ബാത്ത് റൂമിൽ പോയത് എന്തിനാണെന്ന്, നിൻ്റെ പൊട്ടന് ഇതുവരെയും മനസിലായിട്ടില്ലാ,
ശരിയാ അതൊരു പൊട്ടൻ തന്നെ,
നിഷ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി.
സാരമില്ലാ നിഷാ, എല്ലാം ശരിയാകും, നിങ്ങൾ തുടങ്ങുനതല്ലേ ഉള്ളൂ, അവന് ഇതിനാ കുറിച്ചുള്ള അറിവും കുറവാണ്.
ഇതു കേട്ടതും നിഷ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
സാറിന് ഇതേ കുറിച്ചൊക്കെ നല്ല അറിവാ അല്ലേ ?, സാറ് ആര് വാൽസ്യായന മഹർഷിയോ ?
ഇതു കേട്ട് നന്ദുവും ചിരിച്ചു പോയി,
ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിലുള്ള ഗൗരവവും ദേഷ്യവുമൊക്കെ കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
ഞാൻ വാൽസ്യായന മഹർഷിയൊന്നും അല്ലങ്കിലും, തന്നെ പോലെ ഒരു പെണ്ണിന് എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് അറിഞ്ഞു തരാനുള്ള കഴിവൊക്കെ എനിക്കുണ്ട്.
ഇതു
💬 Comments
View all comments