Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

രാവിലെ ഒരല്പം രസിച്ചു വന്നതായിരുന്നു അല്ലേ ?

മ്മ് എന്നവൾ മൂളി,

എന്നാൻ ഞാനിപ്പോൾ ഒന്നു കൂടി തൊട്ടോട്ടേ എന്നവൻ ചോദിച്ചു ?

അവൾ മറുപടി പറയും മുമ്പ് തന്നെ മഹേഷിൻ്റ വിളി വന്നു,

അവർ പുറത്തിറങ്ങിയ ഉടൻ നന്ദു ചോദിച്ചു:

ഇപ്പോഴെന്താ നേരത്തേ വിളിച്ചത് ?

അത് ആ സ്ഥിരം വരുന്ന പോലീസുകാരനല്ല വന്നത്, വേറൊരാളാ'

പിന്നെ അവർ മൂന്നു പേരും കൂടി ഫുഡ് കഴിച്ചു കൈയ്യും കഴുകി വീണ്ടും കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

കിടക്കുന്നില്ലേ എന്ന് നന്ദു ചോദിച്ചു ?

എന്നാ നമുക്ക് കിടക്കാമല്ലേ എന്ന് മഹേഷ് നിഷയെ നോക്കി ചോദിച്ചു ?

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:

അളിയാ നീയും കിടന്നൊന്നുറങ്ങ് എന്ന്.

ഓക്കെ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉടുതുണിയൊന്നും ഇല്ലാതെ നന്ദു തറയിൽ കിടന്നു.

ആ സമയം നിഷ ആദ്യം തന്നെ കട്ടിലിലേയ്ക്ക് കയറി നന്ദു കിടക്കുന്നതിൻ്റെ വശത്തായി കിടന്നു.

മഹേഷ് മറുവശത്തും,

ഇപ്പോൾ രണ്ടാളും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി ചെരിഞ്ഞാണ് കിടന്നത് .

നന്ദുവിന് അവളുടെ വെളുത്ത കുണ്ടികൾ നല്ലതുപോലെ കാണാമായിരുന്നു.

നിഷ മനപൂർവ്വം ഞാൻ കാണാൻ വേണ്ടിയാവും ഈ സൈഡിൽ തന്നെ വന്നു കിടന്നതെന്ന് നന്ദു ഊഹിച്ചു,

അപ്പോഴേയ്ക്കും മഹേഷ് എന്തോ പറയുന്നത് നന്ദു ശ്രദ്ധിച്ചു.

എന്നാൽ പിന്നെ ഷർട്ടും കൂടിയങ്ങ് അഴിക്ക്,

എന്തിനാ ഇന്നലത്തെ രാത്രി പോലെ എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്താനാണോ എന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു ?

അതിന്നലെ പറ്റി പോയതല്ലേടീ, ഇന്ന് അങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലാ, നമുക്ക് പൊളിക്കാം, നീ ഷർട്ടൂര്.

ഇതു കേട്ടതും നിഷ ഉയർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ തൻ്റെ ഷർട്ടൂരി കട്ടിലിലിട്ടു,