Chapter Title : വീട് ഒരു കളിക്കളം 2 [Monu]

അല്ലേ. അപ്പൊ അമ്മയെ പണ്ണൽ നടക്കില്ല അല്ലേ?".
ജയ "നമുക്ക് കുറച്ചു നേരത്തെ തുടങ്ങാം. വെളുക്കാറാകുമ്പോൾ അമ്മയുടെ അടുക്കൽ പോയാൽ മതി. അമ്മയുടെ തീട്ട കൂതിയിൽ അടിക്കാം."
ഞാൻ "അമ്മ അതിനൊക്കെ സമ്മതിക്കുമോ?
ജയ "കൊള്ളാം അമ്മയ്ക്ക് അതൊക്കെ ആണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടം".
ഞാൻ "നിനക്ക് ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ അറിയാം?"
ജയ "അതൊക്കെ അറിയാം, ഏട്ടൻ ഒരു പാവം ആയോണ്ട് ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. എല്ലാം വഴിയേ മനസ്സിലാകും".
ഞാനും അവളുടെ കൂടി ഒരുങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി. ചേച്ചിമാർ രണ്ടും അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു. ഞാനും ജയയും അടുക്കളയിലേക് ചെന്നു.
സുനിത "വന്നോ രണ്ടും. രണ്ടിനേം അമ്മ കയ്യോടെ പിടിച്ചു അല്ലേ". ഞാൻ ജയയെ നോക്കി. അവൾ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പപ്പോൾ. എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. ഈ വീട്ടിൽ ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ല എന്ന്.
അജിത "നിങ്ങൾ കൊരുത്തു കിടക്കുവാരുന്നോ ജയേ അമ്മ പൊക്കിയപ്പോൾ"?
ജയ "പോ ചേച്ചീ, കൊരുത്തൊന്നുമില്ല ഞാൻ വായിൽ എടുത്തു അപ്പോഴാ അമ്മ കേറി വന്നത്. ഏട്ടന്റെ ഒരു നിൽപ്പ് കാണാണമായിരുന്നു പേടിച്ചു വിറച്ചു".
അജിത "പാവം അറിയുന്നില്ലല്ലോ" കൊച്ചേച്ചി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
സുനിത "എന്താടാ നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്. പേടിക്കണ്ട എല്ലാം ഓക്കേ ആയല്ലോ. ഇനി പുറത്തൊന്നും പോയി കുരുത്തക്കേടിനൊന്നും നിക്കണ്ട. എല്ലാം വീട്ടിൽ തന്നെ കിട്ടും".
അജിത "അവന് അങ്ങനത്തെ കുരുത്തക്കേട് ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി".
സുനിത "നമ്മുടെ അച്ഛനെപ്പോലെ ഇവനും വല്ലവളുമാരുടെ പിറകെ പോകുമോന്നു അമ്മക്ക് പേടിയായിരുന്നു"
ജയ "ഇപ്പൊ അമ്മയുടെ പേടി മാറിയല്ലോ"
സുനിത "എല്ലാം ഇത്ര പെട്ടന്ന് ശെരിയാകും എന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. എന്തായാലും സമാധാനം ആയി".
ഞാൻ അവരുടെ സംഭാഷങ്ങൾ ശ്രവിച്ച അവിടെ തന്നെ നിന്നു. എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അത്ഭുതം ആയിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മുഖം ഇത് ആയിരുന്നില്ല. കൊഴുത്ത എന്റെ അമ്മയെയും ചേച്ചിമാരെയും അനിയത്തിയെയും പറ്റി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന പോലെ ആണ് ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ഒക്കെ ഇതൊക്കെ ഒരു സ്വപ്നം ആണോ എന്ന് ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ഇടക്കിടക്ക് പിച്ചി നോക്കി