Chapter Title : വീഴ്ച്ച [Luc]

സമാധാനം ആയി മക്കളെ.. എന്റെ മരണം വരെ ഇനി എനിക്ക് ഇതുപോലെ സുഗിക്കാം.പക്ഷെ നിങ്ങൾ മാത്രം എന്നെ ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു നിങ്ങളുടെ വേറെ ഫ്രണ്ട്സുകളോട് ഒന്നും ഈ കാര്യം പറയാൻ പാടില്ല ഓക്കേ.

ശരത്ത്: ആന്റി പേടിക്കേണ്ട ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും മാത്രം ആന്റിയെ പണിയുകയുള്ളു വേറെ ആരും അറിയില്ല.. അമ്മ:ആ അത് മതി....എന്റെ മോന്റെ ഫ്രണ്ട് ഇത്രയും മിടുക്കമ്മാര് ആണെന്ന് ഈ ആന്റിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു മക്കളെ.. പണ്ടേ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് അന്ന് മുതലെ ഇങ്ങനെ നിങ്ങളെ വെച്ച് സുഗിക്കാമായിരുന്നു.. ഇപ്പോഴെങ്കിലും എനിക്ക് നിങ്ങളെ കിട്ടിയല്ലോ, ദെെവത്തിന് നന്ദി…

ശരത്ത്: ഇനി ബിന്ദു ആന്റിയുടെ കടി മാറ്റാൻ എന്നും ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാവും..

ശരത്ത് അവ്റെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി.. എന്നിട്ട് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. ശരത്ത്: ബിന്ദു ആന്റി, സമയം 8:30 കഴിഞ്ഞു.. നമുക്ക് പോയാലോ? അമ്മ: അയ്യോ ആണോ..? എ്ടിലേക്ക് വിട്ടോ .. എന്റെ മോൻ വന്നു കാണും. എന്നെ കാണാത്തതു കൊണ്ട് അവൻ പേടിക്കും, ചിലപ്പോൾ വെല്ല സംശയം തോന്നുകയും ചെയ്യും.. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയെന്ന് പറഞ്ഞാ മതി നിങ്ങൾ..

പിന്നീട് പോകുന്ന വഴിക്ക് മരുന്ന് കടയിൽ കയറി വേദനക്കുള്ള ഒരു ഭാമും വാങ്ങി വീട്ടിൽ എത്തി.. ആ സമയം ഞാൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു .. അമ്മ ഉടനെ എന്നോട് പറഞ്ഞു അമ്മ: നീ ഇങ്ങനെ മോൻ ആണെന്നും പറഞ്ഞു ഇങ്ങനെ നടന്നോ.. നിന്റെ അമ്മക്ക് ഒരു ആവശ്യം വന്നപ്പോൾ നിന്റെ കൂട്ടുകാരെ ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളു..... .

ഞാൻ: എന്തു പറ്റിയെടാ ശരത്തെ...? അമ്മ എന്താ ഈ പറയുന്നേ.....?

ശരത്ത്: ഓഹ്.. പേടിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ലടാ.. ബിന്ദു ആന്റി ഒന്നു വീണു.. ആ സമയം ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നെ കാണാൻ വന്നത് കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിഞ്ഞു..

ഞാൻ: അയ്യോ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോടാ അല്ലെ…?

ശരത്ത്: ഹേയ്.. ഇല്ലടാ.കുറച്ച റസ്റ്റ് എടുക്കാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു, പിന്നെ വേദനക്കുള്ള ഒരു ഭാം ഉണ്ട് അത് തേക്കണം.....!

ഞാൻ: താങ്ക്സ് ടാ.. നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അമ്മ രക്ഷപെട്ടു.. നിങ്ങൾ ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ടി