Chapter Title : വെക്കേഷൻ [അൻസിയ]

ഇടിക്കാനായി അയാളുടെ അരികിലേക്ക് വന്ന അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് അയാൾ പറഞ്ഞു....

"അത് കൊണ്ടല്ലേ കാണണ്ടന്ന് പറഞ്ഞത്...."

"അതല്ല മമാടെ മുന്നിൽ ഞാൻ എങ്ങനെയാ അതിട്ട് നിക്കുക...."

"കണ്ണ് അടച്ചു നിന്ന മതി...."

പെണ്ണാകെ വിയർക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു.... തുറന്നു കിടക്കുന്ന വാതിലും നോക്കി അവൾ എണീറ്റു....

"എന്നെ കാണിക്കുന്നില്ല.....??

"സുബി കുട്ടിയെ കളിപ്പിക്കാൻ വരും ഈ സമയത്ത്...."

അയാളുടെ ഉള്ളിലൊരു വെള്ളിടി തന്നെ വെട്ടി അത് കേട്ടപ്പോ....

"കളിപ്പിച്ചിട്ട് പോകുമല്ലോ അപ്പൊ മതി...."

"കളിയാക്കാൻ അല്ലെ...??

"അല്ല...."

"ആലോചിക്കട്ടെ..."

"ആ ചുവപ്പ് ഇട്ട മതി ...."

"അയ്യട...."

"ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ അതോ അവിടേക്ക് വരണോ....??

വാതിൽ തുറന്ന് അവൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അയാളെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു....

"വിളിക്കാം...."

തലേന്നത്തെ അയാളുടെ ക്ഷീണമെല്ലാം അത് കേട്ടപ്പോ പോയി .... നൂറുവിനോട് പണ്ടേ അയാൾക്കൊരു താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു... പിന്നെ മക്കളെ പോലെ നോക്കി വളർത്തി വലുതാക്കിയ ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ടാണ് അവളെ കല്യാണത്തിന് മുന്നേ അയാൾ വെറുതെ വിട്ടത്.... ഇപ്പൊ പ്രസവമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തുടുത്ത ആപ്പിൾ പൊലിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോ എല്ലാം അയാൾ മറന്നു... പക്ഷെ അവളുടെ പ്രതികരണം ആണ് അയാളെ ഞെട്ടിച്ചത്... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് അവൻ പോയിട്ട് ഒന്നര കൊല്ലം അതിനിടെ വന്നതാവട്ടെ അവളുടെ പ്രസവത്തിന്.. അതും പതിനഞ്ച് ദിവസം മാത്രം... ഒന്ന് തൊടാൻ പോലും ആയിട്ടുണ്ടാവില്ല.... എന്തെല്ലാം ആലോചിച്ചു അയാൾ പതിയെ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു..... പുറത്ത് നിന്ന് ആരുടെയോ ഉറക്കെയുള്ള സംസാരം കേട്ടാണ് അയാൾ എണീറ്റത്.... നോക്കുമ്പോ സുബിയും നൂറുവും എന്തെല്ലാം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.....

"മാമ എണീറ്റ....??