വേലക്കാരി അമ്മിണി

Velakkari Ammini | Author : Aravind

ഞാൻ sslc ക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലം. എനിക്ക് അന്ന് 18 വയസ്. നിങ്ങൾ വിചാരിക്കും ഞാൻ തോറ്റ് തോറ്റ് പഠിച്ചത് കൊണ്ട് ആണ് ഈ പ്രായത്തിൽ 10 ക്ലാസ് എത്തിയതെന്ന്. എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ല കാര്യങ്ങൾ.

അച്ഛൻ റെയിൽവേയിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആയിരുന്നതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കും കുടുംബസമേതം ജോലി ചെയ്തിടത്ത് എല്ലാം പോകേണ്ടി വന്നതിനാൽ എൻ്റെ പഠിത്തം ഒക്കെ ഒരു വഴിക്ക് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ മൂന്ന് തവണ പഠിച്ച ക്ലാസുകളിൽ വീണ്ടും പഠിക്കേണ്ടി വന്നതിനാൽ കാര്യങ്ങൾ ഇത്തരത്തിൽ എത്തി.

ക്ലാസിൽ എന്നേക്കാൾ പ്രായം പലരും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലും പ്രായത്തിന് അനുസരിച്ച് എനിക്ക് ശരീര വലിപ്പം ഇല്ലായിരുന്നതിനാലും "മൂത്താപ്പ" വിളി ഒന്നും കേൾക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.

കൂടാതെ ഇപ്പോഴത്തെ പോലെയല്ല അന്നൊക്കെ ഓരോ ക്ലാസിലും തോറ്റ് പഠിക്കുന്നത് സർവ സാധാരണം ആയിരുന്നു. ടിവിയും, മൊബൈലും, ഇൻ്റർനെറ്റും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത കാലം. ഇലക്ട്രിസിറ്റി പോലും പല വീടുകളിലും എത്താത്ത കാലം.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് എനിക്ക് ചിക്കൻപോക്സ് വരുന്നത്. എന്നെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീട്ടിലെ ഉരൽ പുരയിലേക്ക് മാറ്റി. അവിടെയുള്ള ഉരലും ഉലക്കയും ഒക്കെ ചരുപ്പിലേക്കും മാറ്റി.

ഉരൽ പുര എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പണ്ട് കാലത്ത് പെണ്ണുങ്ങൾ മുണ്ടും ബ്ലൗസും അണിഞ്ഞ് ഉരലിൽ ഉലക്ക വെച്ച് ധാന്യങ്ങൾ ഇടിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം. ചരക്കുകളായ പെണ്ണുങ്ങൾ മുലയും കുലുക്കി അരി ഇടിച്ചിരുന്ന കാഴ്ച കാണാൻ ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് ഭാഗ്യം ഇല്ല.

എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടത്താൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് കൂടെ ആര് കിടക്കും എന്ന കാര്യത്തിൽ ആകെ തർക്കം ആയി. ഒടുവിൽ വേലക്കാരി അമ്മിണിയെ എനിക്ക് കൂട്ട് കിടത്താൻ മുത്തശ്ശി ഫൈനൽ ഓർഡർ പുറപ്പെടുവിച്ചു. അവൾക്ക് പണ്ട് വസൂരി വന്നിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് ചിക്കൻ പോക്സ് പടരില്ല എന്നതാണ് കാരണം.

വർഷങ്ങളായി ഞങ്ങളുടെ പാടത്ത് പണിയെടുക്കുന്ന കുടുംബത്തിൽ പെട്ടതാണ് അമ്മിണി. വയലിന് അപ്പുറത്ത് ഒരു വാഴത്തോട്ടവും കഴിഞ്ഞ് ഒരിടവഴി കയറി പോകുമ്പോൾ ഉള്ള ഒരു ചേരിയിൽ ആയിരുന്നു അമ്മിണിയുടെ വീട്.

അവൾടെ അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ച ശേഷം അങ്ങോട്ട് അവൾ പോയിട്ടില്ല. 36 കാരിയായ