Chapter Title : വേലക്കാരി ലേഖ [Reloaded] [Master]

മനസ്സറിയാന്‍ ഞാന്‍ നമ്പരിട്ടു.

“ആരെങ്കിലും വന്നാലോ മുതലാളീ” പെട്ടെന്ന് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

അതോടെ എന്റെ മനസ്സ് കടല്‍പോലെ ഇളകി. മുകളിലേക്ക് പോകുന്നത് മറ്റാരും അറിയരുത് എന്നവള്‍ ചിന്തിക്കുന്നെങ്കില്‍ അതിനര്‍ത്ഥം? കീഴ്ചുണ്ടില്‍ പിടിച്ച് ശങ്കയോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന അവളോട്‌ ഞാനിങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

“വന്നാലെന്താ? നീ ആദ്യരാത്രി ആഘോഷിക്കാനൊന്നും പോവല്ലല്ലോ? തുണി നോക്കാനല്ലേ പോകുന്നത്”

ലേഖയുടെ മുഖത്തേക്ക് കാമം ഇരമ്പിക്കയറി. അവള്‍ ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം കുനിച്ചു.

“ആരും വരാനില്ല പെണ്ണെ..ഉച്ച കഴിഞ്ഞുള്ള സമയത്ത് ആര് വരാനാ.. എല്ലാം തിന്നു പള്ള വീര്‍പ്പിച്ച് കെടക്കുന്ന സമയമല്ലേ ഇപ്പൊ. ഇനി അഥവാ വന്നാ കതകും തുറക്കണ്ട. വന്നിട്ട് പോട്ടെ.. നീ വാ” ഞാന്‍ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

“ശ്ശൊ..” ലേഖ പരവശയായി എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തില്‍ നിന്നും സ്പഷ്ടമായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിലെ ചിന്തകള്‍. കഴപ്പി ചിന്തിക്കുന്നത് ഞാനവളെ ഊക്കാന്‍ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയാണെന്നാണ്. അതിനവള്‍ക്ക് എതിര്‍പ്പുമില്ല. എന്റെ അണ്ടി ഒലിക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

“എന്നോട് മോളില്‍ പോകരുതെന്ന് കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്” അവളുടെ ചെഞ്ചുണ്ടുകള്‍ മന്ത്രിച്ചു.

“കൊച്ചമ്മ; അവളിവിടെ ഇല്ലല്ലോ? പിന്നെന്താ? ഇങ്ങോട്ട് വാ കൊച്ചെ” രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് ഞാന്‍ അവളുടെ കൊഴുത്ത കൈത്തണ്ടയില്‍ പിടിച്ച് ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“യ്യോ മുതലാളീ കൊച്ചമ്മ അറിയല്ലേ. എനിക്ക് പേടിയാ” ചുണ്ട് ലേശം പിളുത്തി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞു. ആ കൈയുടെ സുഖം ആസ്വദിച്ച് ഞാനിങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

“ഒരാളും ഒന്നും അറിയത്തില്ല. നിനക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ എടുത്ത് വേണേല്‍ വൈകിട്ട് നിന്റെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് വച്ചിട്ടു നമക്ക് തിരിച്ചുവരാം. ഇനി പേടിയാണേല്‍ ഇവിടെ നീ നിന്റെ തുണി തന്നെ