വേലിക്കപ്പുറത്തെ ലോകം 3 [TheOne]

എല്ലാം ഇട്ടു നോക്കീട്ടു വൈകുബേരത്തെ പാർട്ടിക്ക് പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി...

​

​അതേസമയം, രണ്ടുദിവസത്തെ നഗരവാസത്തിന് ശേഷം വിക്രം തിരികെ നാട്ടിലെത്തി.

ഇന്ന് രാത്രി ഗായത്രിയുടെയും ശാലിനിയുടെയും മാറ്റം കാണാൻ ആ വൈകുനേരം കാതോർത്തു

അവന്റെ മനസ്സ് നിറയെ ഗായത്രി അയച്ചുതന്ന ചിത്രങ്ങളായിരുന്നെങ്കിലും, ശാലിനിയെക്കൂടി തന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാനുള്ള സമയം അതിക്രമിച്ചെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

​അന്ന് വൈകുന്നേരം സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്ന ശാലിനിയുടെ അരികിലേക്ക് വിക്രം പതുക്കെ നടന്നെത്തി.

കറുത്ത ബോർഡറുള്ള ഒരു ലളിതമായ സാരിയായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. വിക്രമിനെ കണ്ടതും അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.

അമ്പലത്തിൽ വെച്ചുണ്ടായ ആ സ്പർശനവും വണ്ടിക്കുള്ളിലെ സംഭാഷണവും അവളുടെ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"ശാലിനി... ഇന്ന് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞിട്ട് വേഗം ഇറങ്ങണം. ഞാൻ പുറത്തുണ്ടാകും. നമുക്ക് ഗായത്രിയുടെ കോളേജ് ഫീസിന്റെ കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്," വിക്രം ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

​"ശരി വിക്രം..." അവൾ മറുത്തൊന്നും പറയാതെ തലയാട്ടി.

​രാത്രി എട്ടുമണിയോടെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റ് അടച്ച ശേഷം ശാലിനി പുറത്തിറങ്ങി.

വിക്രമിന്റെ എസ്‌യുവി കാർ ദൂരെ പാർക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി കാറിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

ഇതെല്ലാം വിക്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു ഇന്ന് ഇവൾ തനിക്ക് വഴങ്ങുമെന്ന് അവളുടെ വെപ്രാളത്തിൽ അവനു മനസിലായിരുന്നു...

​വണ്ടി പതുക്കെ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി വിജനമായ പാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

കാറിനുള്ളിലെ തണുപ്പിൽ ശാലിനിയുടെ കൈകൾ വീണ്ടും വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

തന്റെ  ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത ആ സാരിക്കുള്ളിലും വിക്രമിന്റെ കണ്ണുകളെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു.

താൻ വിചാരിച്ചതുപോലെ ഈ കടങ്ങൾ വീട്ടാൻ തന്റെ ശരീരം തന്നെ അവന് നൽകേണ്ടി വരുമോ എന്ന ആകുലതയോടെ അവൾ വിക്രമിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

വിജനമായ ആ റബ്ബർ തോട്ടത്തിന് നടുവിൽ കിടന്ന വിക്രമിന്റെ വലിയ എസ്‌യുവി കാറിനുള്ളിൽ ഘനമേറിയ നിശബ്ദത പടർന്നു.

കാറിന്റെ എസി തണുപ്പിലും ശാലിനിയുടെ കഴുത്തിലൂടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ സാരിത്തുമ്പിലേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"ശാലിനി..." വിക്രം വണ്ടി ഓഫ് ചെയ്ത് അവളിലേക്ക് പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു.

Be cool,  ഞാൻ നിന്നെ തിന്നാൻ ഒന്നും പോകുന്നില്ലല്ലോ."

​"വിക്രം... പ്ലീസ്... സംസാരിക്കാനുള്ളത് വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ സംസാരിച്ചാൽ പോരെ? നേരം ഒരുപാടായി.

വീട്ടിൽ അച്ഛൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്... അദ്ദേഹത്തിന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല," ശാലിനി ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തെ കറുത്ത ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​വിക്രം ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തന്റെ വലതുകൈ പതുക്കെ സീറ്റിന് മുകളിലൂടെ ശാലിനിയുടെ തോളിലേക്ക് ഇട്ടു. അവന്റെ കനത്ത വിരലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പുറകിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ശാലിനി അറിയാതെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞുപോയി.

​"നിന്റെ കിടപ്പിലായ അച്ഛനെക്കുറിച്ചാണോ നീ പറയുന്നത് ശാലിനി? അതോ മരിച്ചുപോയ നിന്റെ ഭർത്താവ് രാമചന്ദ്രൻ ഉണ്ടാക്കിവെച്ച ആ ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ കടത്തെക്കുറിച്ചോ? രാമചന്ദ്രൻ കടം കയറി മുടിഞ്ഞ്, നിങ്ങളെ തെരുവിലേക്ക് ഇറക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് മരിച്ചത്.

ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആ കടക്കാർ നിന്റെ വീട് ലേലത്തിൽ പിടിക്കുമായിരുന്നു," വിക്രം വളരെ പതുക്കെ, എന്നാൽ ആജ്ഞാപിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​അവന്റെ വാക്കുകൾ ശാലിനിയുടെ