Chapter Title : വെൽകം റ്റു ദുബായ് 3 [Gopumon]

कमरे में रह सकते हो शो मोरे (പിന്നെ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും എന്റെ മുറിയിൽ താമസിക്കുകയാണ്)

തണുത്തുകൊണ്ട് അവൾ വരയ്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു

ഹരേ ഭായ് ദേകോ.. തുമാരാ ബീവി.. ബഹുത്ത് കഷ്ട ഖേൽ രഹഹേ..

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ പുള്ളിയുടെ റൂമിൽ പോകാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.. ചെറിയൊരു വീടായിരുന്നു.

വളരെ പണ്ട് അറബികൾ താമസിച്ചിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൻ വീട്.. എസി ഒന്നുമില്ലാതെ ഇവർ എങ്ങനെയാണ് പകൽ സമയത്ത് ഇതിനകത്ത് കിടക്കുന്നതെന്ന എനിക്കറിയില്ല.. അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ നാലഞ്ചു പേർ അവിടെ ആയതിരിച്ച് നിരയായി കിടക്കുന്നുണ്ട്.. എല്ലാം ചെറുപ്പക്കാരായ പയ്യന്മാരാണ്.. 27ന് 35 നും ഇടയിൽ വയസ്സ് ഉള്ളതായി തോന്നിക്കുന്നുണ്ട്..

പക്ഷേ എല്ലാവരും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്..  അപ്പൂപ്പൻ ഒരു പായ തന്നിട്ട് ഒരു സൈഡിലായി കിടന്നോളാൻ പറഞ്ഞു.. ഞങ്ങൾ ഒരു സൈഡിലായി വിറച്ചു കിടന്നു..

അടുത്തടുത്തായി കുറെ വീടുകളുണ്ട്.. അവിടെ നിന്നൊക്കെ ഹിന്ദിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ ആൾക്കാർക്ക് സംസാരിക്കുന്നതും ചിരിക്കുന്നതൊക്കെ കേൾക്കാമായിരുന്നു.. അതിനകത്ത് കടുകെണ്ണയുടെ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു.. അവൾക്ക് നന്നായി ഉറക്കം വന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വേഗത്തിൽ ഉറങ്ങി.

എനിക്കാണെങ്കിൽ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു ഉറക്കമേ വന്നില്ല.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതിൽ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ എണീറ്റു വെള്ളം കുടിക്കാൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.. അയാൾ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.. ഇതാരാണെന്ന് ഭാവത്തിൽ.. പുള്ളി വാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുന്ന അപ്പൂപ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. അവർ സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു..

ആര ധാത അതു...

അവര് പാവം ഭാര്യയും ഭർത്താവും.. അയാളുടെ ജോലി പോയി.. താമസിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലം ഇല.. എനിക് ഇവിടേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ തോന്നി..

പൈസ വല്ലതും തന്നോ..?

അയാളുടെ കൈയിൽ ഇപ്പോൾ ഒന്നുമില്ല..?

പിന്നെ എന്തിനാണ് ദാദ ഈ തലവേദനയൊക്കെ ഏറ്റെടുക്കുന്നത്?

ആ പോട്ടെ മോനെ.. കുറച്ചുദിവസം അവര് ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ..

അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് വീണ്ടും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കുറച്ചുനേരം ഞങ്ങളെ നോക്കി നിന്നു..  അവളുടെ സാരിയുടെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ വയർ അവന് കാണാമായിരുന്നു.. കുറച്ചുനേരം