Chapter Title : വെള്ളിത്തിര 2 [കബനീനാഥ്]

“ പറഞ്ഞു കൊടുക്കെടോ…….........”

അനിയൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ബാത്റൂമിനു നേർക്ക് നടന്നു……

ഡയറക്ടർ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി എന്നുറപ്പു വരുത്തിയതും അജയൻ തിരിഞ്ഞു…

“” പ്രൊഡ്യൂസറുടെ ഭാഗത്തു തന്നെയായിരുന്നു നീലിമയുടെ മുറി…  രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് അയാളൊരു വക നോട്ടമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് നീലിമയുടെ അമ്മയും പറഞ്ഞു…… “

“ താനെന്നാ തിരക്കഥ വായിക്കുവാണോ……….?””

സേതു ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

“”ആ കൊച്ച് ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്ന വഴി, അയാള് കേറി കുണ്ടിക്ക് പിടിച്ചു… പിടിച്ചു വലിച്ച് അയാളുടെ മുറിയിൽ കേറ്റാൻ നോക്കിയതും തള്ള കണ്ടു……”

അജയൻ പറഞ്ഞതും സേതു ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി…

“” നല്ല പാഷ… തനിക്കു പറ്റിയത് ഇമ്മാതിരി പടത്തിലെ പണിയല്ല…””

“” നീലിമയുടെ അമ്മ അയാൾക്കിട്ടൊന്നു കൊടുത്തു…””

അജയൻ സ്വരശുദ്ധി വരുത്തി…

“” നിനക്കറിയാമല്ലോ സേതൂ… എല്ലാവരും കൂടി ഒതുക്കിയാ ഞാനിങ്ങനെ മൂലയ്ക്കായത്…… പണ്ടൊരു സൂപ്പർ സ്റ്റാറിന്റെ ഡ്യൂപ്പ് പടം ഇറക്കിയ കാലം തൊട്ട് തുടങ്ങിയതാ…………”

ബാത്റൂമിൽ നിന്നും അനിയൻ പുറത്തേക്കു വന്നു…

“”സർ വിഷമിക്കാതെ………”...”

സേതു മുന്നോട്ടു വന്നു…

“ അടുത്തൊക്കെ ലൊക്കേഷൻ വരുമ്പോഴല്ലേ , ഒന്നു വീട്ടിൽ പോകാൻ പറ്റൂ… ഞാനങ്ങനെയൊന്നു പോയി… വീട്ടിലെ ഫോണാണെങ്കിൽ പിള്ളേരെടുത്തു കളിച്ച് ഏതാണ്ട് നമ്പർ ലോക്കാ… “

അനിയൻ കസേരയിലേക്കിരുന്നു…

“” നീ വഴി വന്ന പ്രൊഡ്യൂസറായിട്ടാ ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതിരുന്നത്… നീ വരട്ടെ എന്ന് കരുതി… “

“” നമുക്ക് ശരിയാക്കാമെന്ന്… “”

സേതു അനിയന്റെ കൈ എടുത്തു പിടിച്ചു..

“” സാറിന്റെ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞിട്ടല്ലേ , ഞാനീ പടത്തിൽ കൂടെ നിൽക്കുന്നത്… അടുത്ത മാസം എനിക്ക് വേറൊരു പ്രൊജക്റ്റ് ഉള്ളതാ… “

“” ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നവരെല്ലാം എന്റെ കാലേൽ വാരി നിലത്തടിച്ച ചരിത്രമേ ഉള്ളൂ… “

അനിയൻ സേതുവിന്റെ കൈ പിടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു…

“” അതിലിപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്നത് നീ മാത്രവും… ഈ പടം ഓടുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പാ… ആരൊക്കെ കൂവിത്തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും… അതുകൊണ്ടാ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം വിറ്റുപെറുക്കിയാണെങ്കിലും നമുക്കിത് ചെയ്യാമെന്ന്… കണ്ട പെണ്ണുപിടിയൻമാരുടെ കാലു പിടിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നു…