Chapter Title : വെള്ളിയാം കല്ല് 2 [Zoro]

കയറുന്നതിനടേപ്പം സുഹൈലിനെ ഒരു തീഷ്ണ നോട്ടം നോകാനും അവൻ മറന്നില്ല……

അവൻ്റെ പിന്നാലെ കയറുമ്പോഴും സുഹൈൽ ഓർത്തെടുത്തത് അവളെയാണ് അറബി കടലിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട് പോയ കുഞ്ഞു ദീപ് അവിടെ മാത്രം കണ്ടുവരുന്ന പ്രത്തേകത്തരം കല്ല്….. കണ്ടാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കിപ്പിക്കുന്ന വെള്ളിയാം കല്ലിൽ കൊത്തിവെച്ച വെള്ളാരം കണ്ണുള്ള ആ സുന്ദരിയെയാണ്….. (എന്ന് നിൻറെ മൊയ്ദീനിലെ സോങ് ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ടിൽ ഇരിക്കട്ടെ ഒരു ഗുമ്മിന് )

🎵🎵🎵🎵🎵🎵🎵💕💕💕🎵🎵

Yehe mere dil ki ke mohabath…….

Yehe mere dil ki ke kismath

Yehe mere dil ki ke mohabath

Yehe mere dil ka………….

Yeh mere dil ki ke mohabath

Yeh mere dil ki ke kismath

Yeh mere dil ki ke mohabath

Yeh mere……………… dil…….. ka….

🎶🎵🎵🎵💕💕💕🎶🎶🎵💕💕

കാലിയായ സീറ്റില് തന്നെ രാകേഷ് അവൻ്റെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു…. സ്വപ്നത്തിൽ അലിഞ്ഞ് വന്ന സുഹൈലിന് കമ്പിയിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കാനല്ലാതെ വേറൊരു മാർഗവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…..

**** അളിയാ സോറി…. ഇനി ഞാനാവർത്തിക്കില്ല… ഈയൊരൊറ്റ തവണത്തേക്ക് മാത്രം നീയൊന്നു ക്ഷമി….””” കമ്പിയിൽ തൂങ്ങി പിടിച്ച് രാകേഷിൻ്റെ സീറ്റിൻ്റെ എടുത്ത് നിന്നാണ് സുഹൈലിൻ്റെ ഈ ഡയലോഗടി….

*** നിൻ്റെ അച്ചൻ്റെ അ***** ബസ്സായിപ്പോയി അല്ലെ ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞേനെ…. ചേട്ടാ ഒരു ചെറുവത്തൂര്…. നീ കോളേജിലേക്കല്ലെ… ഒരു MES ഉം….””””

ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ വന്ന കണ്ടക്ടറോട് തനിക്കിറങ്ങേണ്ട സ്ഥലം പറയുന്നതിനോടപ്പം….. സംശയമെന്നപ്പോൽ സുഹൈലിനോട് അവൻ ഇറങ്ങുന്നത് എവിടെയാണെന്ന് രാകേഷ് ചോദിച്ചു…..

***….അപ്പൊ