Chapter Title : വെള്ളിയാങ്കല്ലിലെ അഗ്നിശുദ്ധി 1 [Soulhacker]
,എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരൻ ,അധികം താമസിയാതെ അവനും കൊല്ലപ്പെടും എന്നെ പോലെ ,പക്ഷെ അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് ചിലത് ചെയ്യണം.
അഹ്...എന്റെ കണ്ണുകളിൽ അഗ്നി കത്തി ,തെക്കോട്ടുള്ള എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഞാൻ കണ്ടു ..എന്നെ കൊന്നവരെ ,ശീതൾ ,ബിൻസി ,ആഷിഖ് ,ഗായത്രി .എന്റെ കണ്ണുകളിൽ തുടിപ്പുകൾ പ്രസരിക്കുന്നു...എന്റെ നെഞ്ഞത് കൊണ്ട് റീത്തു വെയ്ക്കുന്നു അവർ ..അഹ്...വിഷാദാഭിനയം കലർന്ന മുഖങ്ങൾ...കൂടെ ഉള്ളവരെ ചെന്ന് കാണുന്നു ..ഹ്ഹ്...എന്തോ എന്നെ പിന്നിലേക്ക് വലിക്കുന്നത് പോലെ...
അഹ്.....അവൻ ,,,അനന്തൻ ,,അവൻ ആണ് എന്റെ ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്തുന്നത്...അഹ്...അപ്പന് നേരെ നില്ക്കാൻ വയ്യ....ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരാ....നീ തന്നെ.......അതിനു ഉത്തമം...അധികവും താമസിയ്യാതെ നീ ഉം ആത്മാവ് ആകും ..അതിനു മുൻപ്...എനിക്ക് നിന്നെ സഹായിക്കണം...ഞാൻ വരും.....
അഗ്നി എന്റെ ശരീരത്തെ ആവാഹിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു....എന്റെ ആത്മാവിൽ ഒരു വെളിച്ചം കടന്നു കയറുന്നു...ഞാൻ അവയിലേക്ക്...ആവാഹിക്കപെടുന്നു.....
കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ...വെളിച്ചം കൊണ്ടൊരു കൂടാരത്തിൽ ഞാൻ നില്കുന്നത് പോലെ...അഹ്...ഒരുവിധം ഞാൻ നടന്നു.......നടക്കുന്നു...ഓടുന്നു...പറക്കുന്നു...എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ സംഭവിക്കുന്നു....പതിയെ പതിയെ വെളിച്ചം...നേർമയിൽ ആകുന്നു....
മുന്നിൽ ഒരു വെള്ളാരംകല്ലു .......എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.....പെട്ടാണ് ബോധം പോയത് പോലെ....കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ ,ഞാൻ ഇരുട്ടിൽ ആണ്...ഏഹ്ഹ്..ഇതെവിടെ ആണ്....
പെട്ടാണ് ഞാൻ എല്ലാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു...എന്റെ കോളേജ് ,ലാബ് മുറി....ഞാൻ മരിച്ചു കിടന്ന സ്ഥലം...ഞാൻ ....കൂരിരുട്ടു...പക്ഷെ എനിക്ക് എല്ലാം കാണാം...ഞാൻ എന്താ ഇവിടെ.....
എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് ഞ തിരിഞ്ഞു നോക്കി....ലാബിന്റെ പിന്നിലാതെ മുറിയിൽ നിന്നും ആണ് ....
ആഹ്...ആഹ്...ആഹ്...ആഹ്...ആഹ്....ആആആ.....ഐ ലവ് യു...ബേബി....ആഹ്....
ഞാൻ .ഞെട്ടി...ശീതൾ ആണ്....കൂടെ ലാബിലെ...ആഷിഖ് ഉം..ആഹ്...ആഹ്....ഹാ...ആഷിഖ് പെട്ടാണ് ശീതളിന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വീഴുന്നു.....അവന്റെ കുണ്ണ ഊരി എടുത്തു......
അഹ്.......അവൻ ശീതളിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി....
ശീതൾ മെല്ലെ എണീക്കുന്നു....അവളുടെ ഫോൺ അടിക്കുന്നുണ്ട്...
ഹലോ....അഹ് മനുവേട്ടാ......ഞാൻ ദേ ലാബിൽ ആണ്...ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങും..മനുവേട്ടൻ സ്റ്റേഷൻ വരില്ലേ....
അഹ് ഓക്കേ...പോ അവിടുന്നു..ചിണുങ്ങുന്നു....
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്....ആത്മാവും മനുഷ്യനും അടുത്തടുത്ത്.....ദേഷ്യം കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ തുടുത്തു..പക്ഷെ ഒന്നും സാധികുന്നില്ല....ഒരു ബന്ധനം പോലെ....
അല്പം കഴിഞ്ഞു അവർ രണ്ടും ഫ്രഷ് ആയി ലാബിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി....പുറത്തേക്ക്....
കൂടെ ഞാനും...വാതിലും ജനാലകളും എനിക്ക് തടസ്സമല്ല...പക്ഷെ ഞാൻ
💬 Comments
View all comments