Chapter Title : വെളുത്ത ശാന്തി [ബോബി]

ശാന്തി ചീനച്ചട്ടിയിലേക്ക് ചിക്കൻ മുഴുവനും ചരിഞ് ചട്ടുകം കൊണ്ട് ഒന്നിളക്കി മൂടിവച്ചു."അവറാച്ഛൻ വാടക ചോദിക്കാൻ വന്നതാ..അയാള് ഫോൺ വിളിച്ചിരുന്നോ?. എടുത്തില്ലന്ന് പറഞ്ഞു.. എനിക്കോർമ്മയില്ല. "ബോബി അടുപ്പിനരികിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു."അയാള് വിളിച്ചിരുന്നു. എന്റെ ഫോണിലാണെന്നു മാത്രം!ഞാൻ എടുത്തില്ല "ശാന്തി അടുപ്പിലെ വിറക് നേരെയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു."നിനക്ക് എടുത്ത് കാര്യം പറഞ്ഞാ പോരെ..!വെറുതെ അയാളെ ഇതുവരെ വരുത്തണ്ടല്ലോ..?"ബോബി സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു."അയാള് എന്നെ വിളിക്കുന്നത്‌ വാടക ചോദിക്കാനല്ല.."ശാന്തി അൽപ്പം അസ്വസ്ഥയായതായി ബോബിക്ക് തോന്നി. അവൾ തല താഴ്ത്തി അകത്തേക്ക് പോയി. ബോബി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ നോക്കിനിന്നു.

ബോബി ബെഡ്‌റൂമിൽ പോയി നോക്കുമ്പോൾ കമിഴ്ന്നു കിടന്ന് കരയുന്ന ശാന്തിയെയാണ് കണ്ടത്. അയാൾ ഓടി അരികിൽ ചെന്ന് അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു. കവിളിൽ പതിയെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു "എന്ത്‌ പറ്റി മോളേ നിനക്ക്..? എന്തുണ്ടെങ്കിലും നിനക്ക് എന്നോട് പറയാലോ.."ശാന്തി മെല്ലെ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു."ബോബിയോട് പറയണോന്നു പലവട്ടം ആലോചിച്ചു. പിന്നെ എനിക്ക് തോന്നി ബോബി ഇതറിയണം. പറയാതിരുന്നാ ഞാൻ ബോബിയെ ചതിക്കുന്ന പോലെ ആവും "ശാന്തിയുടെ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു."എന്തുണ്ടെങ്കിലും നമ്മൾ പരസപരം പറയുന്നതല്ലേ മോളേ...

നീ ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട എന്തായാലും പറയു..നമുക്ക് സമാദാനം ഉണ്ടാക്കാം.."ബോബി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.ഏങ്ങൽ അടക്കി അവൾ പറയാനാരംഭിച്ചു."ബോബി ഗൾഫിലായിരുന്ന സമയത്ത് എന്നും അയാൾ ഇവിടെ വരും. പറമ്പ് നോക്കാനാണെന്നാ വെപ്പ്. ശരിക്കും എന്നെ നോക്കാനാ അയാള് വന്നിരുന്നത്!പുറകിലെ പറമ്പിൽ പണിക്കാര് ജോലിചെയ്യുമ്പോ ഇയാള് പിന്നാമ്പുറത്ത് വന്ന് എന്നെത്തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് നിക്കും. ഞാൻ ഓരോ ജോലിചെയ്യുന്നതുനോക്കി എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ അർത്ഥം വെച്ച് സംസാരിച്ചോണ്ടിരിക്കും.

രാത്രിയിൽ ഫോണിൽ വിളിച്ച് വൃത്തികേട് പറയും. ഇവടന്ന് ഇറക്കിവിട്ടാലോ