Chapter Title : ?️ വേനൽ മഴ [Ghost Rider]

കാണാനില്ല. അവിടെ മുഴുവൻ നമ്മൾ പരതിയെങ്കിലും നോ രക്ഷ.

“ടാ.. ഇത് ഉടുത്തോ…”അവിടെ ഓപ്പൺ ഷെൽഫിൽ ഇരുന്ന ബെഡ്ഷീറ്റ് എനിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു തന്നു മാമി പറഞ്ഞു.

“അഹ്.. ഒരു രാത്രിയിലത്തേക്കല്ലേ…ഇത് മതി “അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ബെഡ്ഷീറ്റ് കൈലിയായി ഉടുക്കാനായി റൂമിന് പുറത്തേക്ക് പോകാനായി പോയി.

“നീയിത് എവിടെക്കാ പോകുന്നെ..?”മാമി സംശയത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റാൻ…”

“അവിടെ നിന്ന് മാറട ചെറുക്കാ…ഞാൻ കാണാത്തത് ഒന്നും അല്ലാലോ.ചെറുപ്രായത്തിൽ നിന്നെ കുളിപ്പിച്ചത് വരെ ഞാനാ...”മാമി പറഞ്ഞു

“ഹലോ.. മാഡം.. ആ പഴയ ചെക്കൻ അല്ല ഇപ്പോൾ…ഞാൻ വലിയ കുട്ടിയായി…”ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ…ഇത്തിരി നീളം വെച്ച് എന്ന് കരുതി നീ വലിയ ആളാകുമോ….? “

“ആഹ്…നീളം മാത്രം അല്ല…വീതിയും വെച്ചു. “ഞാൻ പൊടുന്നനെ ഡബിൾ മീനിംഗിൽ പറഞ്ഞു.

“ടാ.. ടാ…വൃത്തികേട് പറയാതെ ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി കേറി കിടക്കട..”എന്റ കോമഡി ഒറ്റയടിക്ക് മാമി മനസിലാക്കി.

കഴിഞ്ഞ പത്തിരുപത് കൊല്ലത്തിനിടയിൽ ആദ്യമായി ആണ് ഞാൻ മാമിയോട് ഡബിൾ മീനിംഗിൽ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നത്. ഇന്ന് രാവിലെ വരെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ പോലും ഞാൻ മാമിയെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്കിത് എന്ത് പറ്റി എന്നാണ് എനിക്ക് മനസിലാകാത്തത്. മാമി ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ആ മൈൻഡിൽ തന്നെ എടുത്തത് എനിക്ക് കൂടുതൽ ഊർജം നൽകി. ആഹ്.. എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയം ഉണ്ടല്ലോ.

ഞാൻ ഷർട്ട്‌ ഊരിയ ശേഷം ബെഡ്ഷീറ്റ് പന്റിന് മുകളിലൂടെ ഉടുത്തു പാന്റും ജട്ടിയും ഊരി ബെഡ്ഷീറ്റ് ഉടുത്തു നിന്നു.

ഇതേ സമയം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് മാമി തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് നനഞ്ഞ സാരി ഊരി മാറ്റി ആ സ്ലീവലസ് ബ്ലസും അടിപ്പാവാടയും മാത്രം ഇട്ട് നിന്നു. ഒപ്പം കൈ എത്തിച്ചു ബ്ലൗസ് ഊരാതെ തന്നെ അകത്തു ഇട്ടിരുന്ന ബ്രായും ഊരി ഒതുക്കി വെക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.മാമിക്കും മാറി ഉടുക്കാൻ വസ്ത്രം ഇല്ലായിരുന്നു. എല്ലാം അലമാരയ്ക്ക് അകത്തു ആയിരുന്നു.

ഞാൻ നിന്ന വശത്തേക്കു മാമി ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി തിരിഞ്ഞതും എന്റെ സർവ്വ കിളിയും പോയി. എന്റ മാമിയാണ് എന്റെ മുൻപിൽ നില്കുന്നത് എന്ന ചിന്ത പോലും