Chapter Title : വേനൽ മഴ പോലെ [Smitha]
ശ്രീ എന്ന്!
മമ്മിയുടെ ചോദ്യം ശ്രദ്ധിക്കാതെ അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
“നീ അകത്തേക്ക് വാ...”
മമ്മി പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.
അവര്‍ രണ്ടുപേരും അകത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. മുമ്പില്‍ മമ്മി ആ കടും ചുവപ്പ് ഗൌണ്‍ ആണ് ഇപ്പോഴും ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പിന്നാലെ മാത്തന്‍ ചേട്ടനും. കറുത്ത ഷര്‍ട്ടും ചുവന്ന മുണ്ടും. ബെഡ്റൂമില്‍ അവര്‍ അഭിമുഖം നിന്നു.
മമ്മി അയാളെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്ന് അയാളെ അടിമുടി നോക്കി.
“ഞാന്‍ രണ്ടു ദിവസം മാറി നിന്നപ്പം നിന്‍റെ ഒരു കോലം!”
പാതി ദേഷ്യവും പാതി വിഷമവും കത്തുന്ന സ്വരത്തില്‍ മമ്മി മാത്തന്‍ ചേട്ടനോട്‌ പറഞ്ഞു.
മമ്മി അയാളുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും ഒരു പാക്കറ്റ് സ്വീകരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
കോണ്ടം ആയിരിക്കാം.
“എന്നാടാ ചക്കരെ, ആരോഗ്യം നോക്കണം എന്ന് എപ്പോഴും ഞാന്‍ പറയാറില്ലേ? ഞാന്‍ പറഞ്ഞാ കേക്കില്ലേ നീ?”
പ്രണയം തുളുമ്പുന്ന, പ്രേമാതുരമായ ശബ്ദത്തില്‍ മമ്മി ചോദിക്കുന്നു.
കാമുകനെ അലിയിക്കാന്‍ ഇതില്‍ക്കൂടുതല്‍ ഒരു പെണ്ണിന് സംസാരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല.
“രണ്ട് ദിവസം!”
മാത്തന്‍ ചേട്ടന്‍റെ സ്വരം ഞാന്‍ കേട്ടു.
“രണ്ട് ദിവസം എങ്ങനെ തള്ളിനീക്കി എന്ന് എനിക്കെ അറിയൂ...”
“എനിക്കും അറിയാം, എന്‍റെ ചക്കരെ...ഞാന്‍ നിന്നെ ഓര്‍ക്കാത്ത ഒരു നിമിഷം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...പോകാതെ പറ്റുമോ? ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റ് ഹെഡ് അയിപ്പോയില്ലേ?”
മമ്മി ഒരു ചുവട് കൂടി അയാളോട് അടുത്തു. പിന്നെ അയാളുടെ തോളില്‍ കൈ വെച്ചു. മമ്മിയുടെ കണ്ണുകള്‍ ഞാന്‍ വ്യക്തമായും കണ്ടു. പ്രണയവും കാമവും സ്നേഹവും സങ്കടവും ഒക്കെ കത്തിയമര്‍ന്ന നോട്ടം!
മമ്മിയുടെ മാറിടം അയാളുടെ നെഞ്ചില്‍ അമര്‍ന്നു. അവളുടെ മുഖം അയാളുടെ
💬 Comments
View all comments