Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [II] [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

സമ്മതമില്ലാതെ ക്രിസ്റ്റി നിന്നെ തൊടില്ല. അത് പോലെ എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ നീ അവനെ തൊടാനും സമ്മതിക്കില്ല. എന്താ .... ശരിയല്ലേ? ആ വിശ്വാസം മതി എനിക്ക്, മാത്രമല്ല എനിക്കറിയാം നിങ്ങള്‍ രണ്ടാളും അന്യോന്യം ഫിസിക്കലി അട്ട്രാക്ട്ഡ് ആണെന്ന്. എനിക്ക് വേദനിക്കരുത് എന്ന് കരുതിയാണ് നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാണാതിരിക്കുന്നത് എന്ന്. നിന്റെ സന്തോഷവും സുഖവും എനിക്ക് വിലമതിക്കാന്‍ ആവില്ല. അത് നിനക്ക് കൂടുതല്‍ തരാന്‍ ഞാന്‍ എന്തും നേരിടും ....... സഹിക്കും.”

അത് കേട്ട് ഒരു തേങ്ങലോടെ വേണി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ കഴുത്തില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി അവള്‍ മിണ്ടാതെ കിടന്നു. ചൂടുള്ളതെന്തോ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് മനസ്സിലായി അവള്‍ കരയുകയാണെന്ന്. അവളുടെ പുറം തഴുകി ഞാനും ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു.

ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ ശ്വാസഗതി ഒരു താളത്തിലയപ്പോള്‍ അവള്‍ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കി എന്നെനിക്ക് തോന്നി, ഞാന്‍ മന്ത്രിച്ചു, “മോളു ഉറങ്ങിയോ?”

“ങ്ങൂ ... ങ്ങു,” എന്നായിരുന്നു മറുപടി.

ഞാനവളുടെ പുറവും ചന്തിയും തഴുകാനും, തലയിലും നെറ്റിയിലും ചുംബിക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി. സാവധാനം മുഖം തിരിച്ച് അവളുടെ ചെവിയില്‍ ഉമ്മവെക്കുകയും നക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, ഞാന്‍ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, അവള്‍ മറുപടി തരാനും;

“നീ എന്റെ പൊന്നല്ലേ?”

“ഉം”

“നീ എന്റെ ചക്കര അല്ലെ?”

“ഉം”

“നീ എന്റെ പഞ്ചാര അല്ലെ?”

“ഉം”

“നീ എന്റെ സ്വത്തല്ലേ?”

“ഉം”

“നീ എന്റെ ജീവനല്ലേ?”

“ഉം”

“നീ എന്റെ മുത്തല്ലേ?”

“ഉം”

“നീ എന്റെ ചക്കര പഞ്ചാര അല്ലെ?”

“ഉം”

“നിനക്കവനെ ഇനിയും പണ്ണാന്‍ മോഹണ്ടോ?”

“ഉം”