Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

വിഡിയോയിൽ എന്തോ പറയുന്നപോലെ കേട്ടതും ഞാൻ ഇയർപോഡ് കാതിൽ തിരുകി.

“കണ്ണ് തെറ്റിയാൽ വേണിയേം കൊണ്ട് പാറക്കൂട്ടത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടല്ലോ?!” ലൈവ് എടുക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയാണ് ചോദിച്ചതെന്നു വ്യക്തമായി.

വേണിയുടെ കൈകളിൽ ക്രിസ്റ്റി ഇറുകെ കൈകോർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു.

“ഇത്രേം നാളും ഒരു പെണ്ണും വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നിട്ട്, ഇപ്പൊ ഒരാളെ കിട്ടിയതിൽ ഉള്ള ആവേശമാണ് അല്ലെ?! ക്രിസ്റ്റി മോൻ”

“പോടീ ഞങ്ങൾ പ്രേമിക്കാനൊന്നും പോണില്ല. വീ ആർ ജസ്റ്റ് ഫ്രെണ്ട്സ്. ബട്ട് മോർ താൻ എ ഫ്രണ്ട് അല്ലേടാ…”

“ഉം ഉം.. രണ്ടാളും കൂടെ തരി മണലിൽ കെട്ടിമറഞ്ഞത് ആരും കണ്ടില്ലന്നാണോ?”

“അതിനെന്താ..?!!” ക്രിസ്റ്റിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് വേണി ചോദിച്ചു.

ക്രിസ്റ്റി കൈയിലെ ബിയർ ബോട്ടിൽ വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തിയപ്പോൾ, വേണി അത് പിടിച്ചു വാങ്ങിച്ചു.

“മതി കുടിച്ചത്.”

ലൈവ് വീഡിയോ പെട്ടന്ന് ഓഫായി. എന്റെ മനസ്സിൽ ആകെ തീപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു, ആരും നിയന്ത്രിക്കാനില്ലാതെ വേണിയെന്ന മാദകതിടമ്പിനെ ക്രിസ്റ്റി എന്ന കാളകൂറ്റൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തിന്നുമോ!

എന്തൊക്കെയുണ്ടായാലും, വേണി എന്നെ പ്രേമിക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കിലും ക്രിസ്റ്റി ഞങ്ങളുടെ പ്രേമത്തിന്‍റെ ഇടയിൽ കേറാൻ നോക്കില്ല, അവൻ അങ്ങനെയല്ലെ പറയുന്നത് കേട്ടത്, അവർ തമ്മിൽ പ്രേമിക്കാൻ പോണില്ല എന്ന കാര്യം.

പക്ഷെ മണൽതിട്ടയിൽ കിടന്നുരണ്ടു എന്ന് പറയുമ്പോ. അതാലോചിക്കാൻ വയ്യ. ഓർക്കുമ്പോ ദേഷ്യവും സങ്കടവും വരുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ കുണ്ണ മദരസം ഒലിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. മണൽതിട്ടയിൽ അവര്‍ ഉരുളുമ്പോ വേണിയുടെ ദേഹം മുഴുവനും ക്രിസ്റ്റിക്ക് തൊടാൻ അവൾകൊടുക്കുന്നത് അവനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടല്ലേ!?

ഏതാണ്ട് 8 മണിയായിരുന്നു, ഞാൻ തിരികെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയപ്പോള്‍. വേണിയെ ഒന്ന് വിളിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്നാലോചിച്ചു.