Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

വേണി കരയാൻ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. സഹായത്തിനായി അവിടെ നിന്ന് എന്നെ നോക്കിയതാവണം, പക്ഷെ പെണ്ണുങ്ങളോടുള്ള അക്രമം കണ്ടപ്പോള്‍ വിക്കിക്ക് അപ്പോള്‍ത്തന്നെ ക്രിസ്റ്റി ഒന്ന് കൊടുക്കുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്. ഞാൻ വേഗം ഓടി അവളുടെ അടുത്തെത്തി, വേണിയുടെ കണ്ണീരു തുടച്ചുകൊണ്ട് നിലത്തു വീണുകിടക്കുന്ന വിക്കിയെ നോക്കി. ആ സമയം അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു ചവിട്ടും കൊടുത്തുകൊണ്ടാണ് ക്രിസ്റ്റി ആൾകൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ബാഗും തൂക്കി പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് നടന്നത്. കണ്ടു നിന്നവർ പോലും അമ്പരന്നു. ചിലരൊക്കെ വിസിലടിച്ചു. പെൺകുട്ടികൾ കയ്യുമടിച്ചു.

അന്ന് വൈകീട്ട് കിച്ചണിൽ ഞാനും വേണിയും സംസാരിക്കുമ്പോ നടന്നതെല്ലാം അവൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു. ക്രിസ്റ്റിയോട് ഒരു താങ്കസ് പറയാൻ പറ്റാഞ്ഞതിൽ അവൾ സ്ലാബിൽ കുത്തിയിരുന്ന് തലതാഴ്ത്തി.

അവനെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാവുന്ന കാരണം, ഞാനെന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും അവന്റെ നമ്പർ എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇതാണ് ക്രിസ്റ്റിയുടെ നമ്പർ, വേണേലൊരു താങ്ക്സ് പറഞ്ഞോളൂ. ഇനിയിപ്പോ അതിനു വേണ്ടി മുഖം കറുപ്പിക്കണ്ട. അത് കേട്ടതും അവളുടെ മുഖത്തൊരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

വേണി ഫോണും പിടിച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് കിടന്നതും ഞാൻ കുളിക്കാൻ കയറി. അവൾ ക്രിസ്റ്റിക്ക് താങ്ക്സ് അയക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ അവൻ വെറും OK എന്നാണ് റിപ്ലൈ ചെയ്തത്. അത് കണ്ടതും വേണിക്ക് നീരസം തോന്നി. തന്നെ സാഹായിച്ചപോൾ തിരിച്ചു ഒന്ന് നന്ദി പറഞ്ഞതിന്, മൈൻഡ് ആക്കുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിയതും വേണി അവളുടെ ക്‌ളീവേജ് അത്യാവശ്യം എക്സ്പോസ് ചെയ്യുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ അവൾടെ ഡിപി ആക്കി മാറ്റി. അവളുടെ നിറഞ്ഞ മാറിലേക്ക് പലരും ചൂഴ്ന്നു നോക്കാറുള്ളത് സത്യമായ കാര്യമാണ്. ഇനിയിപ്പോ അവളിതു കാണിച്ചും കൂടെ കൊടുത്താൽ?

അത്