Chapter Title : വെണ്മണി ലത എന്റെ അമ്മായിയമ്മ [Alin]

അനക്കങ്ങളുണ്ടാക്കി,

അവർ തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോലുള്ള അവരുടെ ആകാര വടിവിനാൽ മനോഹരമായ നിതംബം എന്നെ തെല്ലൊന്നുമല്ല കൊതിപ്പിച്ചത്.

തിരികെപോയതിനു ശേഷമുള്ള വിളികളും പറച്ചിലുകളും വിഡിയോ കാലികളും വഴി ഞാൻ ന്റെ ലതാമ്മയോട് കൂടുതൽ അടുത്തു എന്നെ മോനെ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളെപോലായി.

ഇടയ്ക്കിടെ ഞാൻ അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യം പറഞ്ഞു അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാരണ്ടായിരുന്നു അന്നേരം അവരുടെ നാണവും ആ വിരിഞ്ഞ നുണക്കുഴികളും എന്നെ വല്ലാതെ മൂഡാക്കിതുടങ്ങിയിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ലതാമ്മയെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിരിക്കെ അഞ്ജുവിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവളെ ഞാൻ ഇട്ടേച്ചു പോയതിന്റെ സങ്കടം ലതമായെന്നോട് പറയുകയുണ്ടായി, ഞാൻ അപ്പോളത്തെ ആ സംസാരത്തിനിടക് പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞുപോയി, അവളെ കെട്ടിയിട്ട് മര്യാദക്ക് ഒന്ന് ആസ്വദിക്കാൻകൂടെ പറ്റിയില്ല എന്ന്..

ലതാമ്മയുടെ ചുവന്ന ചുണ്ടിലൂടെ ഒരു പുഞ്ചിരി മിന്നിതെളിഞ്ഞു മുഖത്തു പലതരം ഭാവങ്ങൾ മിന്നിമറഞ്ഞത് കാണവേ,

ലത: നല്ലൊരു കൊച്ചിനെ കെട്ടിച് തന്നിട് അവൻ അന്യദേശത്തു പോയി സുഖിക്കുകയാ
Njan: അത്ര സുഖമൊന്നുമില്ല അമ്മേ ഇവിടെ, ന്റെ സങ്കടം ഇത്ര സുന്ദരിയായ ന്റെ ലതാമ്മയെ ഒറ്റക്കാക്കി പോന്നിട്ടാ.

ലത: ഒന്ന് പോ മോനെ കളിയാക്കാതെ ഈ കിളവിയെ ഒകെ ആരു നോക്കാനാ
Njan: ആരാ നോക്കാതെ ഉള്ളെ.. ഞാൻ നോക്കാലോ

ലത: ന്റെ മോനു നോക്കാനല്ലേ മോളെ കെട്ടിച് തന്നത്

ഞാൻ: അവളെക്കാളും ഞാൻ നോക്കിട്ടുള്ളത് എന്റെ എന്റെ ലതാമ്മയെ ആണ്,

പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാണ് അതിലുള്ള അപകടം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് എങ്കിലും അപ്പോളേക്കും അമ്മയുടെ മുഖം മാറി എന്നോട് പിന്നീട് വിളിക്കാം എന്നുപറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.എനിക്കും ന്റെ