Chapter Title : വെണ്മണി ലത എന്റെ അമ്മായിയമ്മ [Alin]

അമ്മേ ഇവിടെ, ന്റെ സങ്കടം ഇത്ര സുന്ദരിയായ ന്റെ ലതാമ്മയെ ഒറ്റക്കാക്കി പോന്നിട്ടാ.

ലത: ഒന്ന് പോ മോനെ കളിയാക്കാതെ ഈ കിളവിയെ ഒകെ ആരു നോക്കാനാ
Njan: ആരാ നോക്കാതെ ഉള്ളെ.. ഞാൻ നോക്കാലോ

ലത: ന്റെ മോനു നോക്കാനല്ലേ മോളെ കെട്ടിച് തന്നത്

ഞാൻ: അവളെക്കാളും ഞാൻ നോക്കിട്ടുള്ളത് എന്റെ എന്റെ ലതാമ്മയെ ആണ്,

പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാണ് അതിലുള്ള അപകടം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് എങ്കിലും അപ്പോളേക്കും അമ്മയുടെ മുഖം മാറി എന്നോട് പിന്നീട് വിളിക്കാം എന്നുപറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.എനിക്കും ന്റെ നാവുപിഴ ഓർത്തു എന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി.

പിന്നീട് രണ്ട് ദിവസത്തേക്കു എന്നെവിളിക്കുകയോ ഞാൻ വിളിച്ചാൽ എടുക്കാതെയോ ആയപ്പോൾ ഞാൻ വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു എങ്കിലും അഞ്ജുവിനോട് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.

കൃത്യം മൂന്നാം ദിവസം രാത്രി ഞാൻ കിടക്കാൻ തുടങ്ങവേ എനിക്ക് വാട്സാപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു, മോനെ എന്നുവിളിച്
ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ അമ്മയോട് തിരിച്ചു റിപ്ലൈ ചെയ്തു.

Njan: അമ്മ ഉറങ്ങിയില്ലേ
ലത: ഇല്ലമോനെ, ഉറക്കം വന്നില്ല.

Njan: എന്താ എന്നോട് ദേഷ്യം ആണോ, വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കാത്തത് എന്താ
Latha: ഒന്നും ഇല്ല മോനെ. വെറുതെ, സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷെ മോനോട് മിണ്ടാത്തപ്പോൾ ഒരു വിഷമം. അതാ മെസ്സേജ് ഇട്ടത്.

Njan: എനിക്കും വിഷമമായി അമ്മ മിണ്ടാണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഞാനെന്തേലും മോശം ആയിപ്പറഞ്ഞെങ്കിൽ ക്ഷമിക്ക് ലതാമ്മേ..

ലത: മോശം ആയിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല പക്ഷെ അവളെക്കാളും നീ എന്നെയ നോക്കിയിട്ടുള്ളത് എന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അത് ഉൾകൊള്ളാൻ പറ്റിയില്ല.

ഞാൻ: വിളിക്കട്ടെ ലതാമ്മയെ
ലത: ഹ്മ്മ്

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിപിൻ ഓൺ ആക്കി വാട്സാപ്പിൽ വിളിച്ചു, എടുത്ത് സംസാരം തുടങ്ങി ആകെ മൊത്തം ഇരുട്ടു പടർന്ന അന്തരീക്ഷം,

Njan: അമ്മേ ഒന്നും കാണത്തില്ല, ലൈറ്റ് ഇടാമോ.
ലത: ഞാൻ കിടന്നു മോനെ ഇനി വയ്യ ലൈറ്റ് ഒന്നും ഓൺ ആക്കാൻ.

Njan: ഓക്കേ. എന്നാൽ ഞാനും ലൈറ്റ് കിടത്താം, എന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം.
ലാത്തമ്മയുടെ രൂപവും ആ ശബ്ദവും ഒകെ കേട്ടിട്ടും മനസ്സിൽ ഓർത്തിട്ടും