Chapter Title : വെണ്മണി ലത എന്റെ അമ്മായിയമ്മ [Alin]

പറഞ്ഞത് തെറ്റായിപോയെങ്കിൽ ക്ഷമിക്ക് ലതാമ്മേ എന്നോട്, എന്നോട് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കല്ലേ.

Latha: മോനെ എനിക്ക് മോനോട് ദേശ്യം ഒന്നും ഇല്ല. എന്നാലും ഞാൻ രണ്ട് ദിവസമായി ആലോചിക്കുവർന്നു മോൻ ന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെന്നു..

ഇത് കേട്ടത്തോടുകൂടി എന്റെ ഹൃയത്തിന്റെ മിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ കേക്കാൻ പാകത്തിൽ ആയി, ന്റെ തൊണ്ടവരണ്ടു, എന്ത് ഞാൻ പറയും പറഞ്ഞാൽ എന്നോട് ഇനിയും മിണ്ടാതിരിക്കുമോ, ഇത്ര നാളത്തെ അടുപ്പം ഇല്ലാതാകുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള ഒരുപിടി ആശങ്കകളുമായി ഞാൻ വിറച്ചു സംസാരം തുടർന്ന്

Njan: അറിയില്ല അമ്മേ, ബട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് നേരാണ്, അമ്മയെ ആണ് ഞാൻ അവളെക്കാളും നോക്കിയിട്ടുള്ളത്. അവളെക്കാളും സുന്ദരി എന്റെ അമ്മ തന്നെയാണ്.
Latha: എന്ത് പറ്റി മോനെ സൗണ്ട് ഒകെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നെ. നോനെന്താ പറയുന്നെന്നു വല്ല നിശ്ചയോം ഉണ്ടോ.

ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ അമ്മയല്ലേ, അതിനുമാത്രം സൗന്ദര്യം ഉണ്ടോ എനിക്ക്.

Njan: അറിയാം അമ്മേ, ബട്ട്‌ പറയാതിരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. അമ്മ അത്രക്ക് സുന്ദരിയാണ്
അപ്പുറത് നിന്ന് അടക്കിപിടിച്ച ഒരു ചിരിയാണ് ഞാൻ കേട്ടത്, രണ്ട് നല്ല തെറി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നപ്പോൾ,

അതെന്റെ ഇല്ല ആശങ്കളെയും കാറ്റിൽ പറത്തി എനിക്ക് കുറച്ചുകൂടെ മുന്നോട്കൊണ്ടുപോകാം എന്നൊരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.

Latha: എന്ത് കണ്ടിട്ടാടാ നിനക്ക് ഇത്ര പറയാതിരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല എന്നുപറഞ്ഞതു, എന്റെ കിളവിയെ കണ്ട അങ്ങനെ ഒകെ ഉണ്ടോടാ.

മോൻ മാറി എടാ ആയത് എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തി ഞാൻ പറഞ്ഞു കണ്ടത് പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ അല്ലെ. പറയുന്നില്ല എന്ന്
ലതാമ്മ: എന്തായാലും നീ പറഞ്ഞു എന്നെയ നീ നോക്കുന്നെ