Chapter Title : വെണ്ണ തുടയുള്ള പെണ്ണ് [കമാൽ പാഷ]

തിടമ്പ് രേവമ്മയില്‍... 'മല്‍ഗോവ മാമ്പഴം.. !'

മുരുകന്‍ രേവമ്മ കണ്ടും കാണാതെയും ഇരുമ്പുലക്ക പോലുള്ള കുണ്ണ തടവി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു .... ഒരു നാള്‍. . മുരുകനുമായി ഇണ ചേര്‍ന്ന് വെളുക്കുവോളം പതിവ് പോലെ പണ്ണി തിമിര്‍ത്ത് ഉറങ്ങിയ ദേവകി പിന്നെ ഉണര്‍ന്നില്ല... മരണത്തില്‍ സംശയവും കോലാഹലവും ഉണ്ടായത് ... രണ്ടാഴ്ച്ച കൊണ്ട് കെട്ടടങ്ങി... കണ്ണുരുട്ടി, കൊല വിളിച്ചു .... ഒടുവില്‍ മുരുകന് രേവമ്മ മെത്തയായി.... മുരുകന്റെ ഇരുമ്പുലക്കയില്‍ സന്തോഷിച്ച രേവമ്മയുടെ ഭീതിയും പരിഭവവും നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തു ഇല്ലാതായി. മുരുകന്‍ മദ്യപിച്ചെത്തിയാല്‍. പതിവ് വിട്ട് പറന്നു കളിക്കുമെന്ന് ആയപ്പോള്‍ എതിര്‍പ്പ് കേവലം ചടങ്ങായി.. നാളുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയി.. ഒരു ദിവസം രാത്രി... പതിവിലേറെ സമയം കഴിഞ്ഞും മുരുകന്‍ വന്നില്ല... പത്ത് പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞു കാണും. . വഴിയില്‍ ഒരു ഓട്ടോ റിക്ഷ വന്ന് നിന്നു. മുരുകനെ താങ്ങി പിടിച്ചു ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ .... രേവമ്മ കതക് തുറന്നു.... മുരുകന് എന്തോ അസുഖം ആണെന്ന് കരുതി രേവമ്മ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു. 'ഭയപ്പെടാന്‍ ഒന്നൂല്ല പെങ്ങളേ. കഴിച്ചത് ഇത്തിരി ഓവര്‍ ആയതാ. ' വന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ അന്തം വിട്ട് രേവമ്മയെ ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കുന്നു പ്രത്യേകിച്ച് രേവമ്മയുടെ നിറമാറില്‍..... . രേവമ്മ അപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം ഓര്‍ത്തത്...... താന്‍ ബ്ലൗസ് ധരിക്കാതെ പഴയ കാലത്തു വല്യമ്മമാര്‍ കെട്ടുന്ന റൗക്ക മാത്രം ആണ് ധരിച്ചതെന്ന് ! മുരുകന്റെ ആഗ്രഹം ആണത്. രാത്രി കതക് തുറക്കുമ്പോള്‍ ..... റൗക്ക വേണം ധരിക്കാന്‍.. തന്റെ പാതി മുക്കാലും നഗ്‌നമായ മുഴുത്ത മുലകളും..... വടിക്കാത്ത കക്ഷവും കാമാര്‍ത്തിയോടെ കൊത്തി വലിക്കുന്നു. മുരുകനെ അയാള്‍ താങ്ങിയെടുത്തു കിടത്തുമ്പോഴൊക്കെ കണ്ണുകള്‍ രേവമ്മയില്‍ ഉറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തിയിരുന്നു... ഒന്നും അറിയാതെ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന മുരുകനോടുള്ള കലിയെക്കാള്‍..... ഒരു പ്രത്യേക വികാരമാണ് അപ്പോള്‍ രേവമ്മയിലേക്ക് ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ നോട്ടം എറിഞ്ഞതിലൂടെ ഉണ്ടായത്. മുരുകനെ കിടത്തി അയാള്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍... രേവമ്മ അയാളെ ഇമ ചിമ്മാതെ നോക്കി ഇരുന്നു... ആ നോട്ടത്തില്‍, ഒരിഞ്ച് മുന്നോട്ടു നീങ്ങാന്‍ ആവാതെ അയാള്‍ മുറ്റത്തു നിന്നു പോയി . കതക് തുറന്നു വെച്ചു