Chapter Title : വേറൊരു ഒരുമ്പെട്ടവൾ!!!!!!.... [സിമോണ]

അവളുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞ നാണവും ലജ്ജയും കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനച്ചുതികട്ടിയത് കടുത്ത അസൂയയായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി..

ആറ്റുനോറ്റിരുന്ന് വയറ്റിൽ പിടിച്ചതായിരുന്നു ഒരെണ്ണം... ഇരുപത്തിയെട്ടാം വയസ്സിൽ....
അതും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ആറുവര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം... രമേശേട്ടന്റെ വക കവിടി നിരത്തലും ആണ്ടും പക്കവും മുഹൂർത്തവും ഒക്കെ നോക്കി, കുളിച്ചും, മന്ത്രം ചൊല്ലിയും മാസത്തിൽ ഒരേ ഒരു ദിവസം മാത്രം വഴിപാടുപോലെ ശാരീരികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു കിട്ടിയത്..എന്നിട്ടെന്താ???
എന്റെ വിധി... ഇപ്പൊ കുഞ്ഞുമില്ല, ഭർത്താവൊട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നുമില്ല...
ഏഴാം മാസത്തിൽ അബോര്ഷനായപ്പോൾ ജീവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു കിട്ടിയത് തന്നെ ഭാഗ്യം. പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം. അതോടെ ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തിയെട്ടാം വയസ്സിൽ തന്നെ ഞാൻ സന്താനഭാഗ്യമില്ലാത്തവളെന്ന ലേബലിലേക്ക് പുറംതള്ളപ്പെട്ടു... പുരുഷവീര്യം ഊറ്റിയെടുത്തു പുറന്തള്ളുന്ന യോനിയാണുപോലും എന്റേത്... മുജ്ജന്മപാപഫലമാണത്രെ!!!!!...

"ഗുളികനേം കേതുവിനേം നോക്കിയിരിക്കാതെ മര്യാദക്കൊന്ന് ചെയ്തുതരികേമില്ല..... കൊച്ചുണ്ടാവാത്തതിന് പഴി മുഴുവൻ എനിയ്ക്കും!!!!!!... "

മനസ്സിൽ ഉരുണ്ടുകൂടിയ കാർമേഘങ്ങൾ പെയ്തൊഴിയാൻ തുടങ്ങും മുൻപേ സാരിയുടെ ഞെറിവുകൊണ്ട് മുഖം തുടച്ച് ഞാൻ രശ്മിയോടൊപ്പം നടന്നു.... തണുത്ത കാറ്റ് ഇടവിട്ടിടവിട്ട് ചീറിയടിക്കുന്നുണ്ട്... മഴ ഏതാണ്ടുറപ്പാണ്... രശ്മിയുടെ ഹണിമൂണും...

മാനം ഇരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നതിനാലാവാം... സ്റ്റോപ്പിലെത്തിയപ്പോൾ തകരഷീറ്റ് മേഞ്ഞ ഷെഡ്‌ഡിൽ ഭിക്ഷക്കാരും ആടുകളുമെല്ലാം സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.. ഞാനും രശ്മിയും അല്പം മാറി ബസ്റ്റോപ്പ് എന്നെഴുതിയ സൈൻ ബോർഡിനടുത്തേക്കുനിന്നു...

"അല്ല!!!!.. ടീച്ചർക്ക് ഹസ്ബന്റിനോട് പറഞ്ഞൂടെ.
പുള്ളിക്കാരന് പിഴിഞ്ഞുതരാൻ അറിയില്ലേ?? എന്റെ മനോജേട്ടനെങ്ങാൻ ആയിരുന്നേൽ കയ്യെടുക്കില്ലായിരുന്നു പിന്നെ അതീന്ന് രണ്ടീന്നും..... "
എക്സൈറ്റ്മെന്റിൽ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയതും രശ്മി തന്റെ നാക്കുകടിച്ച് ചമ്മലമർത്തി...

"ഹ്മ്മ്!!! പറഞോണ്ടങ്ങു ചെന്നാലും മതി..
ന്റെ രശ്മീ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കുറെ നാൾ ഈ ഭർത്താക്കന്മാരൊക്ക അങ്ങനെ തന്നെയാ... ഒരു രണ്ടുമൂന്നു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞോട്ടെ.. പിന്നെ ഇവറ്റകള് വല്ലപ്പോഴുമൊന്ന് നമ്മളെ അഴിച്ചിട്ട് നോക്കിയാൽ തന്നെ ഭാഗ്യം എന്ന് പറയാം..അത്രേന്നെ… പിന്നെ വേറെ പെണ്ണുങ്ങളോടാവും ഇവറ്റകൾക്കൊക്കെ കമ്പം. നമ്മുടെ ശരീരവും ഭംഗിയുമൊക്കെ അവർക്ക് പഴഞ്ചനാവും..
അതല്ലാതെ ഇത്തിരി സ്നേഹോം കരുതലുമൊക്കെ കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് വല്ല ഗൾഫുകാരന്റെയും മറ്റും ഭാര്യമാർക്കാ... അവർക്കാവുമ്പോ വല്ലപ്പോഴും കാണുന്നതിന്റെ സ്നേഹമെങ്കിലും തമ്മിൽ തമ്മിൽ കാണും....
അല്ലാതെ ഈ പുറമെ കാണിക്കുന്ന ബഹളവും സോഷ്യൽ മീഡിയേലെ ഡയലോഗുകളും ഫോട്ടോ പിടുത്തവുമൊന്നും നോക്കണ്ട... ഒക്കെ വെറുതെ നാട്ടുകാരെ ബോധിപ്പിക്കാനാ....
അല്ല!!.. ഞാൻ നിന്നെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ പറഞ്ഞതല്ല കേട്ടോ..
ഇപ്പൊ എന്ജോയ് ചെയ്യാവുന്നത്രക്ക് എന്ജോയ് ചെയ്തോ.. കുറെ കഴിഞ്ഞാൽ ഇതൊക്കെ വെറും വഴിപാടു പോലെയാവും..
ന്റെ മാത്രല്ല.. ഒരുവിധം എല്ലാ