Chapter Title : വേശ്യായനം 11 [വാല്മീകൻ]

കാറിലുള്ള പെട്ടിയെപ്പറ്റി ഓർമ വന്നു. പോലീസ് വന്നാൽ അത് ഒരു വലിയ പ്രശ്നമാവും.

"നീ ഇവളെ പൊക്കാൻ സഹായിക്ക്, കാറിൽ കയറ്റാം" അവർ അലീനയോട് പറഞ്ഞു.

"മാഡം, നമുക്ക് പോകാം, ഇത് അവസാനം കേസുകെട്ടാകും."

"നീ പറഞ്ഞത് ചെയ്യ്" ശാന്തിബെൻ നിർബന്ധിച്ചു.

രണ്ട് പേരും കൂടെ ആ പെൺകുട്ടിയെ കാറിൽ കയറ്റി കൊണ്ട് പോയി.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞ് തുടർച്ചയായി ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ ഡോക്ടർ വർഗീസ് പ്രാകിക്കൊണ്ട് ഉറക്കച്ചടവോടെ കണ്ണു തുറന്നു.

അയാളുടെ അടിവയറിൽ കാറ്റ് പോയ കുണ്ണക്ക് സമീപം തല വച്ച് ഒരു പെണ്ണ് ഉറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ തുറന്നു വച്ച വായിൽ നിന്നും കുണ്ണപ്പാൽ ഒഴുകി കട്ട പിടിച്ച് കിടക്കുന്നു. ആ സ്ത്രീയുടെ മൂക്കിന് താഴെ കൊക്കൈൻ പൊടി പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നിരുന്നു. കണ്ണ് തിരുമ്മി വർഗീസ് ഫോണെടുത്തു.

"എന്താടോ ഫോണെടുക്കാൻ ഇത്ര താമസം" ശാന്തിബെൻ കുറച്ച് നീരസത്തിലായിരുന്നു.

"ഇന്നലെ കുറച്ച് ഓവറായി മാഡം. എന്താ ഈ സമയത്ത്"

"അതൊക്കെയുണ്ട്. നീ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വാ. അവളെയും കൂട്ടിക്കോ. ഇന്നിനി അവളുമായി ഒന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല." ശാന്തിബെൻ പറഞ്ഞു.

"ഇന്നലെ കയറ്റിയത് സ്വയമ്പൻ സാധനം ആയിരുന്നു. ഇത്തവണത്തെ കറാച്ചി ചരക്ക് കൊള്ളാം. നല്ല ഒറിജിനൽ സ്റ്റഫ്. ആ...അവളിവിടെ കിടപ്പുണ്ട്. ഞാനിപ്പം വരാം" വർഗീസ് ഫോൺ വച്ച് ആ പെണ്ണിനിട്ട് ഒരു ചവിട്ട് കൊടുത്തു.

"എണീക്കെടീ വേഗം."

"ഇനി എന്നെകൊണ്ട് വയ്യ. എല്ലാ തൊളയും അടിച്ചു നശിപ്പിച്ച് മതിയായില്ലേ?." അവൾ ഉറക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"എടീ, മാഡം പെട്ടെന്ന് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. നീ പോയി പെട്ടെന്ന് തുണിയുടുക്ക്"

ശാന്തിബെന്നിൻ്റെ പേര്