Chapter Title : വേശ്യായനം 13 [വാല്മീകൻ]

ഓടിയൊളിക്കാനാണ്. നിൻ്റെ പങ്കാളി ഷെട്ടി ഇതാ ഇവിടെ ചത്ത് മലർന്ന് കിടക്കുന്നു. ഇനി നിന്നെ ആര് രക്ഷിക്കും?"

"നീയെന്താടീ ഇനി എന്നേം കൊല്ലാൻ പോവ്വാണോ?" അവന്തിക കിടന്നു കുതറാൻ നോക്കി.

സലീന അത് കേൾക്കാത്ത പോലെ അവളുടെ ആളുകളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

"ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകും. ഇന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച. ഞായറാഴ്ച വൈകീട്ട് ഇവളെയും കൊണ്ട് ബംഗ്ളാവിലേക്ക് വന്നാൽ മതി. അത് വരെ ഒരു നിമിഷം പോലും ഇവളുടെ ഒരു തുളയും ഒഴിഞ്ഞിരിക്കരുത്. നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ബാക്കിയുള്ളവരെക്കൂടെ വിളിച്ചോ. പക്ഷെ ഇവളുടെ പൂറും വായും കൊതവും ഒരിക്കലും ഫ്രീ ആകരുത്. പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ?"

"മാഡം പൊയ്ക്കൊള്ളൂ.. ഇവളുടെ കാര്യം ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം."

"എടീ.... എന്നെക്കൂടെ കൊന്നേച്ച് പോടീ... എനിക്കിതു സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല... എന്നെ അങ്ങ്  കൊന്നേക്ക്"

സലീന അത് കേൾക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ഞായറാഴ്ചയായപ്പോഴേക്കും ഷെട്ടിയുടെ ബിസിനസ്സെല്ലാം സലീനയുടെ കയ്യില്ലായിരുന്നു. കൃഷ്ണദാസ് ലണ്ടനിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.  സലീന ബംഗ്ളാവിലെ സ്വീകരണ മുറിയിൽ ഒരു വലിയ സിംഹാസനം പോലെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. രണ്ടുപേർ വർഗീസിനെ പിടിച്ച് വലിച്ച് അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു.

"എന്നോട് മാപ്പാക്കണം. എല്ലാ തെറ്റുകളും പൊറുത്ത് എന്നെ വെറുതെ വിടണം. ഇനിയുള്ള കാലം ഞാൻ മാഡത്തിൻ്റെ ദാസനായി കഴിഞ്ഞോളാം." വർഗീസ് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അടവുകൾ പുറത്തെടുത്തു സലീനയുടെ കാലിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.

അപ്പോളേക്കും അവന്തികയെയും കൊണ്ട് രണ്ട്പേർ കയറി വന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു തരി വസ്ത്രം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ദേഹമാസകലം കുണ്ണപ്പാൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. കവിളുകൾ അടികൊണ്ട് തടിച്ച് ചേർത്തിരുന്നു. തുടയിലൂടെ കുണ്ണപ്പാൽ ഒഴുകി കട്ട പിടിച്ച്