Chapter Title : വേശ്യായനം 4 [വാല്മീകൻ]

ഓർ തസ്വീർ ഭേജ്‌താ ഹുൻ. മാൽ ദുബായ് പഹുച് ജായേഗാ. (ഇംഗ്ലണ്ടിലാണ്. അഡ്രസ്സും ഫോട്ടോയും അയച്ചു തരാം. കാശ് ദുബായിയിൽ എത്തും). മറുതലക്കൽ എന്തോ പറഞ്ഞു. അഹമ്മദ്: ശുക്രിയ. ഖുദാഫിസ്. കല്യാണി: ഇതാരപ്പ ഈ പാർട്ടി. അഹമ്മദ്: ഗൂഡ്ഡമായി ചിരിച്ചിട്ട്. അതൊക്കെയുണ്ട്. കല്യാണി: ഒന്നുകൂടെ കളിക്കണോ? അഹമ്മദ്: ഇല്ല. ഞാനിറങ്ങുവാണ്. കുറച്ചു ആഴ്ചകൾക്കു ശേഷം ഇലഞ്ഞിക്കലിൽ ……. ചന്ദ്രികയും ആതിരയും ആകെ വിഷമത്തിലായിരുന്നു. കൃഷ്ണദാസിനെ കാണ്മാനില്ല എന്ന് വിവരം വന്നു. അവൻ്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാണ്. പോലീസ് അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടത്രേ. കൂടാതെ മുറക്ക് വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വക്കീൽ നോട്ടീസുകളും. എന്നാണു വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങേണ്ടതെന്നു അറിയില്ല. ഇറങ്ങിയാൽ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നും അറിയില്ല. നസീബക്ക് മുന്നിലും ഒരു മാർഗവും തെളിഞ്ഞുവന്നില്ല. ഇലഞ്ഞിക്കലുകാർക്കു ഇനി തന്നെയും സലീനയെയും നോക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അവൾക്കു നന്നായി മനസ്സിലായി. മുൻപ് രാമദാസമേനോനെ പേടിച്ചു  തന്നെ നേരിട്ട് നോക്കാത്തവരൊക്കെ ഇപ്പോൾ നന്നായി ശല്യം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാവരും താൻ കാലകത്തികൊടുക്കുന്നതു പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പാണ്. സലീനയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചാലോചിച്ചും നസീബ സങ്കടപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഇലഞ്ഞിക്കലെ മുറ്റത്തു ഒരു പറ്റം വണ്ടികൾ വന്നു നിന്നു. പോലീസ് വണ്ടിയും, കോടതി ഗുമസ്തനും പിന്നെ വേറെ കുറെ ആളുകളും. ~ തുടരും