Chapter Title : വേശ്യായനം 6 [വാല്മീകൻ]

അവസരം കിട്ടുമ്പോളെല്ലാം വേലായുധൻ സലീനയുടെ ദേഹത്തു തൊട്ടുരുമ്മി.  ഓരോ തവണ വേലായുധൻ അവളെ തൊടുമ്പോളും സലീനക്കുള്ളിൽ മിന്നൽ പിണരുകൾ ഓടി. തിരക്കിനിടയിൽ വേലായുധൻ്റെ  കൈകൾ അവളുടെ കുണ്ടികളിൽ പലപ്പോളും തലോടി. അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ വിരലോടിച്ചു. അയാളുടെ മുട്ടുകൈ അവളുടെ മുലകളിൽ ഇടിച്ചു. മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും സലീന നനഞ്ഞൊലിച്ച പാന്റീസുമായാണ് കോളേജിൽ എത്തിയിരുന്നത്. അവരുടെ പ്രേമം അങ്ങനെ കത്തുകളിലൂടെയും ബസ്സിലെ ശരീരസ്പർശങ്ങളിലൂടെയും വളർന്നു. ആതിര പോയപ്പോൾ സലീനയുടെ ഏക ആശ്വാസം വേലായുധനായിരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്  ഒരു ദിവസം അഹമ്മദ് എണീറ്റപ്പോൾ അബ്ബാസ് ഖദീജ കാണാൻ വന്നിരിക്കുന്ന വിവരം പറഞ്ഞു. അഹമ്മദ്: രാവിലെ തന്നെയോ? അവൾ ഒറ്റക്കാണോ അതോ ആ മണുങ്ങൻ കെട്ടിയോനുമുണ്ടോ? അബ്ബാസ്: ഒറ്റക്കാണ്. അഹമ്മദ്: ആ ചെക്കൻ അസീസ് എവിടെ? അബ്ബാസ്: അവനിപ്പോൾ നസീബയുടെ കൂടെയാണ്. അവളാണ് ആ ചെക്കന് ജോലിയെല്ലാം ഏൽപ്പിക്കുന്നത്. രണ്ടു പേരും രാവിലെ തന്നെ എന്തൊക്കെയോ വാങ്ങാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു സിറ്റിയിൽ പോയിട്ടുണ്ട്. അഹമ്മദ്: ഹാ.. അവൻ ഒരു തനി കുണ്ടൻ തന്നെയാ. നമുക്ക് ആവശ്യം വരും. ഒന്ന് പരിശീലിപ്പിച്ചടുക്കണം. നീ പോയി അവളോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറ. അബ്ബാസ് ഖദീജയെ വിളിക്കാൻ പോയി. അഹമ്മദ് തലയിണ ശരിയാക്കി കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നു ഒരു സിഗരെറ്റിനു തീ കൊളുത്തി. ഖദീജ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി വന്നു. അവളെ കണ്ടതും അഹമ്മദിന്റെ കണ്ണ് തള്ളി. ഖദീജ നന്നായി ഉടുത്തൊരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഇളം പിങ്ക് സാരിയും ബ്ലൗസും ആണ് അവൾ ഉടുത്തിരുന്നത്. മുടി ഭംഗിയായി കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. മുഖം കണ്ടാൽ അടുത്തു തന്നെ ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ പോയ പോലുണ്ട്.