Chapter Title : വെടികളുടെ നാട് 2 [നിള]

പറഞ്ഞു.
"വാടീ......." മാമ ഉമ്മച്ചിയെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് കയറി.മാമിയും ഇത്തയും എന്നെ പിടിച്ച് പിറകേയും.
"വാടാ മക്കളേ......." മാമ ബാക്കി മൂന്നുപേരേയും വിളിച്ചു. ഇക്കയും ഫറൂക്കിക്കയും ഫൈസലും ഞങ്ങളുടെ പിറകേ അകത്തേക്ക് കയറി.
"മോളേ...... എനിക്ക് സ്വന്തമായി ഈ വീട്ടിലൊന്നുമില്ല. എനിക്കുമാത്രമല്ല ഞങ്ങൾക്കാർക്കും ഇല്ല.എല്ലാം എല്ലാർക്കുമൊള്ളതാ മക്കളും ഭാര്യമാരും എല്ലാം....." മാമ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
"അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആവ്യശ്യമൊള്ളതെല്ലാം എടുത്തങ്ങുപയോഗിക്കും.ആരോടും ആർക്കും ചോദ്യവും പറച്ചിലൊന്നുമില്ല.ഇന്നലെ മോളെ ആ വേഷത്തില് കണ്ടപ്പം ഞങ്ങക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.ഇത്തിരി ആക്രാന്തം ഞങ്ങൾക്ക് കൂടിപ്പോയി.മോളതങ്ങ് ഷമിക്ക് നിന്നെ ഈ വീട്ടിലെ ഒരംഗമായി ഞങ്ങള് കണ്ടുപോയി ഇനിയത് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല........" മാമയുടെ ഷമാപണം കേട്ട് ഞാൻ വല്ലാതായി.
"അതൊന്നും പറയണ്ട സാഹിബേ......പതിനാറാം വയസ്സിലാ ഇക്കയും ഞാനും ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചുതുടങ്ങിയത്.ഒരു വർഷകൊണ്ട് ഇക്കയങ്ങ് പോയി ഇവളെ കാണാൻപോലും നിൽക്കാതെ.ബന്ധുക്കളായി ഞങ്ങൾക്കാർമില്ലാരുന്നു. പലപ്പോഴും ആ പലിശപ്പിള്ളയുടെ ഭീഷണി കേട്ടാ ഞാൻ ഉണർന്നിരുന്നത്.എൻ്റെ ശരീരം അങ്ങേർക്ക് കൊടുത്താ എൻ്റെ കടം എഴുതിതള്ളാമെന്നാരുന്ന് അങ്ങേര് പറഞ്ഞത്.പക്ഷേ തളരാതെ ഞാൻ വീട്ടുജോലിചെയ്ത് അങ്ങേരുടെ കടം വീട്ടി. പലപ്പോഴും കടികേറുമ്പം ഞാൻ വിചാരിച്ചിട്ടൊണ്ട് ആരേങ്കിലും വിളിച്ച് കടിമാറ്റാമെന്ന് പക്ഷേ ഇവളേക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പം അതിനും തോന്നിയില്ല.
എൻ്റെ നല്ല പ്രായംമൊത്തം അങ്ങനെ പോയി.ഇവൾക്കെങ്കിലും ആ ഗതിവരാതെ നോക്കണം.പക്ഷേ ഇന്നുരാവിലെ ഇവള് കരഞ്ഞോണ്ട് വന്നപ്പം ഞാനാകെ തകർന്നുപോയി. പക്ഷേ എനിക്കറിയില്ലല്ലോ നിങ്ങളുടെ രീതിയൊക്കെ വേറെയാന്ന്. ഞാനിവളെ പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കിക്കോളാം....." ഉമ്മച്ചി പതിയെ പറഞ്ഞു.
"എന്തോന്നെന്തോന്ന്.......മാമീടെ നല്ലപ്രായം കഴിഞ്ഞെന്നോ......" ഇക്ക പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉമ്മച്ചിയുടെ പിറകിൽനിന്ന് പൂണ്ടടക്കം പിടിച്ചു.
"അതുതന്നെ.......മാമിയിപ്പഴും നല്ലൊരു പച്ചക്കരിമ്പല്ലേ.......? ഈ തന്തേം മക്കളും ഇപ്പം ചിന്തിക്കുന്നതെന്താന്ന് ഞാൻ