Chapter Title : വെടികളുടെ തറവാട് 2 [അനുരാധ മേനോൻ]

ഒക്കെ എനിക്ക് വേണ്ടി വരും ചിലപ്പോൾ, കേട്ടോ? രതി : - അത് പ്രത്യേകം പറയണോ അച്ചായാ?! കറിയാച്ചൻ പതിയെ, പ്രിയയുടെ അടുത്ത് എത്തി. പ്രിയ കറിയാച്ചനെ കണ്ടതും ബഹുമാനത്തോടെ നിന്നു. കറിയാച്ചൻ പ്രിയയോട് കുശലാന്വേഷണം നടത്തി, കണ്ണ് മുഴുവൻ അവളുടെ മടക്കുള്ള ഇടുപ്പിൽ ആയിരുന്നു. ഓരോ മടക്കിലൂടെയും ഇറ്റിവീഴുന്ന വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ കറിയ കൊതിയോടെ നോക്കി നിന്നു. ഈ സമയം രതി ദേവി പ്രിയയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചോറ് തളിക വാങ്ങി കുട്ടികളുടെ ഇടയിലേക്ക് പോയി. ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്ന പ്രിയയോട് കറിയ സുഖവിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചു അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട്, പ്രിയയുടെ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ഇടുപ്പിന്റെ മടക്കുകളിൽ കറിയ കൈ കൊണ്ട് പതിയെ തലോടി തടവിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. കറിയ : - എ സി ആക്കേണ്ടി വരും അല്ലേ പ്രിയ ടീച്ചറെ ഇങ്ങനെ ചൂട് തുടങ്ങിയാൽ അല്ലേ? ടീച്ചർ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ട്. പ്രിയ : - (കറിയാച്ചന്റെ പരുപരുത്ത കൈയുടെ ചൂടും ഉരയും ഇടുപ്പിൽ തട്ടിയപ്പോൾ പ്രിയ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു) ഓഹ് അല്ലേലും ഞാൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആണ് കറിയാച്ചായ.... നന്നായി വിയർക്കും. കറിയ : - (ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ) എപ്പോഴും വിയർക്കുമോ പ്രിയ ടീച്ചറെ? പ്രിയ : - (ടീച്ചർ അല്പം നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു, കറിയാച്ചൻ ചോദിച്ചത് മനസിലാക്കികൊണ്ട്) ഹ്മ്മ് എന്റെ ശരീരപ്രകൃതി അങ്ങനെ ആണ് അച്ചായാ, നന്നായി വിയർക്കും ഞാൻ. കറിയ : - ഹ്മ്മ് അതു നല്ലത് ആണ് പ്രിയ ടീച്ചറെ, കാരണം ഞാനും അത്യാവശ്യം നന്നായി വിയർക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആണ്. (കറിയാച്ചൻ പ്രിയ ടീച്ചറെ നോക്കി കാമത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, ടീച്ചറും അതേ ഒരു ഭാവത്തിൽ കറിയാച്ചനെയും നോക്കി ചിരിച്ചു.) അച്ചായന്മാർ വെടിവെപ്പിൽ അത്യാവശ്യം നല്ല കമ്പം ഉള്ള കൂട്ടർ ആണ് എന്ന് പ്രിയ ടീച്ചർ ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ കറിയാച്ചന്റെ വികൃതികളോട് പ്രിയ ടീച്ചർ നന്നായി സഹകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അങ്ങനെ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു കറിയാച്ചൻ, ഏകദേശം രാത്രി ഒരു 11 മണി