Chapter Title : വെടികളുടെ തറവാട് [അനുരാധ മേനോൻ]

നിന്നു. വടിച്ചിട്ട്. മൂന്നു ദിവസം ആയിക്കാണും, ചെറിയ രോമ കുറ്റികൾ മുളച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഡിയോയുടെ മൂടി ഊരി ആ റോളർ ചേടത്തിയുടെ കക്ഷത്തിൽ വെച്ചു ഉരച്ചു. ചേടത്തി, നന്നായി ഒന്ന് പുളഞ്ഞു കൊണ്ട് “ആഹ്ഹ് സണ്ണി” എന്ന് വിളിച്ചു. ഞാൻ ചേടത്തിയുടെ മുഖത്തെ കാമം തുളുമ്പുന്ന ഭാവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ചേടത്തിയുടെ രണ്ട് കക്ഷങ്ങളിലും പതിയെ ഡിയോ ഇട്ടു ഉരച്ചു പിടിപ്പിച്ചു. ഞാൻ എന്നിട്ട് ചേടത്തിയോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ : - ഇന്ന് ഇച്ചായൻ ചേടത്തിയെ ചുമ്മാ വിടില്ല നോക്കിക്കോളൂ. സ്റ്റെല്ല : - നീ ഒന്ന് പോ സണ്ണി, ആ മൈരനെ കൊണ്ട് ഒന്നിനും കൊള്ളത്തില്ല. (ചേടത്തി ചുറ്റുപാടും നോക്കികൊണ്ട് എന്നോട് പതിയെ പറഞ്ഞു) സണ്ണി, നീ എപ്പോഴും എന്റെ പുറകെ നടക്കുക എന്നല്ലാതെ, നിനക്ക് വേറെ ഒന്നിനും താല്പര്യം ഇല്ലേ? ഞാൻ : - ചേടത്തി, എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്? (ഞാൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു). സ്റ്റെല്ല : - ഓഹ് ഒന്നും അറിയാത്ത ഒരു പാവം പയ്യൻ അല്ലേ നീ, ഒന്ന് പോ സണ്ണി. ഞാൻ : - പറ ചേടത്തി, എന്നാതാന്ന്. സ്റ്റെല്ല : - ഡാ, ഈ ക്രിസ്തുമസ് നമുക്ക് ഒന്ന് ആഘോഷിച്ചാലോ? ഞാൻ : - എങ്ങനെ? ഒന്ന് തെളിച്ചു പറ എന്റെ സ്റ്റെല്ല ചേച്ചി. സ്റ്റെല്ല : - അത് തന്നെ, ഇച്ചായൻ ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഇനി ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല, എല്ലാവരും നല്ല ഉറക്കവും ആണ്. എടാ മൈരൻ സണ്ണി, നിനക്ക് സ്റ്റെല്ല ചേച്ചിക്ക് നല്ല ഒരു