Chapter Title : വെടിയിറച്ചി [Reloaded] [Master]

ആയിരുന്നു എനിക്കാ വാര്‍ത്ത!

എന്റെ ഉള്ളുകാളി! അളിയന്‍ ഇവള്‍ക്ക് ചെക്കനെ കണ്ടുവച്ചോ ദൈവമേ! അങ്ങനാണേല്‍ എന്റെ മോഹങ്ങള്‍ വലിച്ചു പിരിയുന്ന ലക്ഷണമാണല്ലോ?

“നിന്നെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ ആരേലും വന്നോ” ആധിയോടെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉം” ലജ്ജയോടെ അവള്‍ മൂളി.

ദേഹം തളരുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. കല്യാണം ഉറപ്പിക്കുകയോ മറ്റോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, പിന്നെ ഇവള്‍ എനിക്ക് വഴങ്ങുമെന്ന് കരുതാന്‍ പറ്റില്ല. സ്വന്തമായി ഒരു കുണ്ണ കിട്ടാന്‍ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞ പെണ്ണ് പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ആയിരിക്കും. അവളുടെ മുഖഭാവത്തില്‍ നിന്നും ഒത്താല്‍ ഇപ്പോത്തന്നെ കെട്ടാന്‍ അവള്‍ തയ്യാറാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

“എന്നിട്ട് നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ടോ അവനെ” ഒരിക്കലും അവള്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു കാണല്ലേ എന്ന് മനമുരുകി പ്രാര്‍ഥിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

അതിനും അവള്‍ മൂളി. ചാര്‍ജ്ജ് പോയ ബാറ്ററി പോലെ ഞാന്‍ ഇരുന്നു.

“പട്ടാളക്കാരനാ” വിരല്‍ കടിച്ചുകൊണ്ട് അവളെന്നെ നോക്കി.

ദുര്‍ബ്ബലമായി ഞാന്‍ മൂളി.

“എനിക്ക് മാമനോട് കല്യാണത്തെപ്പറ്റി കുറച്ച് സംശയങ്ങള്‍ ചോദിക്കാനുണ്ട്. അപ്പേം അമ്മേം ഉള്ളപ്പോ പറ്റൂല്ലല്ലോ” കാല്‍വിരല്‍ കൊണ്ട് വൃത്തം വരച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“ചോദിക്ക്” സകല പ്രതീക്ഷകളും അസ്തമിച്ച ഞാന്‍ തളര്‍ന്ന ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ മുറീല്‍ വാ. ഇവിടെ വച്ച് വേണ്ട”

ഞാന്‍ മൂളി. ഷൈനി പുറത്തേക്ക് പോയി. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അവളെ പിന്തുടര്‍ന്നു. പാവാടയുടെ ഉള്ളില്‍ ഉരുണ്ടു മറിയുന്ന ആ വെണ്ണച്ചന്തികള്‍ അനുഭവിക്കാന്‍ എങ്ങോ ഒരു പട്ടാളക്കാരന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി.

മുറിയില്‍ അവളെന്നെ കാത്ത് നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇരിക്ക് മാമാ” കട്ടില്‍ ചൂണ്ടി അവള്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ തളര്‍ന്ന മനസ്സോടെ ഇരുന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ എനിക്കെതിരെ കിടന്നിരുന്ന ബെഞ്ചിലേക്ക് ആ മുഴുത്ത ചന്തികള്‍ വച്ചു.

അവളുടെ കാല്‍മുട്ടുകള്‍ രണ്ടും നഗ്നമായിരുന്നു. പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വക ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ അതിലേക്ക് നോക്കി. തളര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്ന എന്റെ ലിംഗം വീണ്ടും ജീവന്‍ വയ്ക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ചോര തുടച്ചെടുക്കാന്‍ സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നത്ര തുടുത്ത അവളുടെ കവിളുകളിലേക്കും നെഞ്ചിന്റെ ഒടുക്കത്തെ തള്ളലിലേക്കും കൂടി ഞാന്‍ നോക്കിയതോടെ കാമം എന്നില്‍ വീണ്ടും കത്തിപ്പടര്‍ന്നു.

“എന്താന്നു വച്ചാ ചോദിക്ക്” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“മാമന്‍ എന്താ കല്യാണം ഒഴിഞ്ഞേ”

അതായിരുന്നു അവളുടെ ഒന്നാം ചോദ്യം.

എന്റെ മനസ്സില്‍ ദ്രുതഗതിയില്‍ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ നടന്നു. കള്ളം! കള്ളം പറയാന്‍ അവള്‍ തന്നെ അവസരം തന്നിരിക്കുന്നു. ഈ അവസരം ശരിയായി വിനിയോഗിക്കണം.

“അത്..അത് നിന്നോടെങ്ങനെ പറയും” തന്ത്രപൂര്‍വ്വം