Chapter Title : വേട്ടക്കിറങ്ങിയവർ 2 [സ്പൾബർ]

ഞാൻ വെറുതേ വടിച്ചു… നിനക്കിന്ന് നക്കാൻ വേണ്ടല്ലോ.. അല്ലാ..

നീയെന്താ സീരിയസായി പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്…?”..

വീണ്ടും അനന്തുവിന്റെ മുഖത്ത് ഗൗരവം നിറയുന്നത് ദേവിക കണ്ടു..

“ പറയാം… നീ ചാടിക്കേറി എന്തെങ്കിലും പറയാനോ, ദേഷ്യപ്പെടാനോ ഒന്നും നിൽക്കരുത്… ഇപ്പോ തന്നെ മറുപടിയും പറയണ്ട… എത്ര ദിവസം വേണേലും നിനക്കെടുക്കാം… നന്നായി ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞാ മതി… ഞാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിക്കുകയൊന്നുമില്ല… നിന്റെ തീരുമാനം എന്തായാലും അതെന്നോട് പറയാം…"..

ഇത് താൻ കരുതിയതിലും സീരിയസ് കാര്യമാണെന്ന് ദേവികക്ക് തോന്നി.. അനന്തുവിന്റെ മുഖവുരയിൽ തന്നെ എന്തോ നിഗൂഢതയുള്ളതായി അവൾക്ക് തോന്നി..

അനന്തു എല്ലാം പറഞ്ഞു.. അവരേറ്റെടുക്കാൻ പോകുന്ന ദൗത്യത്തെ പറ്റി അവൻ ഒന്നും വിട്ട് പോവാതെ വിശദീകരിച്ച് പറഞ്ഞു.. ദേഹമാസകലം പടർന്ന് കയറിയ ഒരു വിറയലോടെയാണ് ദേവികയെല്ലാം കേട്ടത്.. ചിലതൊന്നും അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പോലുമായില്ല..എങ്കിലും അവൻ പറഞ്ഞതിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ അവൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു..

അതിലൊന്ന് നൂറ് കോടി എന്നൊരു വാക്കാണ്.. മറ്റൊന്ന് അനന്തു തന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടും എന്ന കാര്യവും..

“എന്നാടാ കുട്ടാ നമുക്ക് പോവേണ്ടത്…?”..

അവന്റെ തുടയിൽ കൈ വെച്ച് മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ദേവിക ചോദിച്ചു..അനന്തു അമ്പരന്നു..

“അങ്ങനെ ചാടിക്കേറി സമ്മതം പറയണ്ട… നീ ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാ മതി ദേവീ…”..

“എന്തിന്… ?..

എനിക്കാലോചിക്കാനൊന്നുമില്ല… നിന്റെ കൂടെയല്ലേ വരുന്നത്… ?.. പിന്നെന്താ…?”..

“ എന്നാലും നിനക്കൊന്നും ചോദിക്കാനില്ലേ… ?.ആരൊക്കെയാണ് കൂടെ വരുന്നത് എന്നൊന്നും നിനക്കറിയണ്ടേ… ?”..

“വേണ്ട… എനിക്കൊന്നുമറിയണ്ട… നീയില്ലേ എന്റെ കൂടെ… എനിക്കത് മതി…”..

അനന്തുവിന്റെ തുടയിൽ വെച്ച ദേവികയുടെ കൈ പതിയെ ഇഴഞ്ഞ് അവന്റെ