Chapter Title : വേട്ടക്കാരിയുടെ ഇര 2 [Babu]

നമ്മുക്ക് പുറത്തുവെച്ച് കാണുമ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.

​റിയ: നന്നായി.

​സുബീന: വഴിയിൽ, പച്ച സ്യൂട്ട് ധരിച്ച് എൻ്റെ കൂടെ ചായ കുടിക്കാനുള്ള എൻ്റെ പകുതി സ്വപ്നം ഞാൻ ഇന്ന് പൂർത്തിയാക്കും.

​രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

​റിയ: നമ്മുക്ക് എന്തായാലും പ്ലാൻ ചെയ്യണം.

​സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റിയ സുബീനയോട് വിട പറഞ്ഞു. ഹസ്തദാനത്തിനായി അവൾ കൈ നീട്ടി. സുബീനയും കൈ കുലുക്കി.

​സുബീന ചിന്തിച്ചു (അവളുടെ കൈകൾ വളരെ മൃദുവും മനോഹരവുമാണ്, തടവുന്നത് രസകരമായിരിക്കും.)

​റിയ ചിന്തിച്ചു (അവളുടെ കൈകൾ വളരെ പരുക്കനും ശക്തവുമാണ്. അവിനാഷിനും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.)

​അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആരവ് വന്നു, റിയ അവനെയും കൂട്ടി പോയി.

​പിറ്റേന്ന് രാത്രി അവിനാഷിൻ്റെ കോളിനായി റിയ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒപ്പം സുബീനയുടെ മെസ്സേജിനായി ചെറിയൊരു ആകാംഷയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ആകാംഷ ഉണ്ടാകുന്നത് അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ അത് സുബീനയുടെ മെസ്സേജായിരുന്നു.

​സുബീന: ഹലോ റിയ ജി!

​ഇത് കണ്ടപ്പോൾ റിയ സന്തോഷിച്ചു. അവൾ മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് അവിനാഷിൻ്റെ കോൾ വരുന്നത്. ആദ്യം ആർക്ക് മറുപടി നൽകണം എന്ന ചിന്തയിലായി റിയ.

​അവൾ അവിനാഷിൻ്റെ കോൾ എടുത്തു. റിയക്ക് അവിനാഷിനോട് സംസാരിക്കാൻ താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് കോൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

​45 മിനിറ്റ് സംസാരിച്ച ശേഷം അവൾ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. സുബീനക്ക് വേഗത്തിൽ മെസ്സേജ് അയച്ചു. അപ്പോഴാണ് ജിമ്മിൻ്റെ കാര്യം പറയാൻ മറന്നത് ഓർമ്മ വന്നത്. പക്ഷെ അവൾ സുബീനയെ കൂടുതൽ കാത്തിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

​റിയ: ഹേയ്!

​സുബീനയുടെ മറുപടിക്കായി അവൾ അക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു. 2 മിനിറ്റ് മറുപടി ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ അവൾ വിഷമിച്ചു. അപ്പോൾ അവൾക്ക് അവിനാഷിനോട് ദേഷ്യം വന്നു.

​അപ്പോൾ സുബീനയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു.

​സുബീന: ഞാൻ കരുതി നീ പോയെന്ന്.

​ഇത് കണ്ടപ്പോൾ റിയ സന്തോഷിച്ചു.

​റിയ: ഇല്ല, ഞാൻ ഭർത്താവുമായി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.

​സുബീന: ശരി, ശരി. പിന്നെ നിൻ്റെ ഭർത്താവ് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?

​റിയ: ഒന്നുമില്ല. ഞങ്ങൾ സാധാരണ