Chapter Title : വെയിൽ ചാഞ്ഞ നേരം [Smitha]
വിസ്മിതനാക്കി. "പറ കുട്ടാ..."
അവൻ കക്ഷത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
"ചേച്ചിക്ക് കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ലേ പറയുന്നേ?"
"അവമ്മാര് പറയുന്നതൊക്കെ അതേപടി ഞാൻ ചേച്ചിയോട് പറയുന്ന കേട്ടിട്ട് എന്നെ തല്ലാൻ വന്നേക്കരുത്,"
"അതെന്തായാലുമുണ്ടാവില്ല,"
അവൾ ചിരിച്ചു.
"നീ പറയെടാ..."
"ചേച്ചി സൂപ്പർ ആണ്...ഹോട്ട് ആണ്...ചേച്ചി..."
"ഹ്മ്മ് .ഹ്മ്മ് പോരട്ടെ പോരട്ടെ..."
"ചേച്ചി ചരക്കാണ് ...എന്നൊക്കെ..."
അത് കേട്ട് അവൾ ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.
മനോജിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. എങ്കിലും അവളുടെ ചിരിയുടെ വശ്യതയിൽ അവൻ കണ്ണുകൾ നട്ടിരുന്നു.
പുഴയുടെ ശബ്ദം ഒരു സംഗീതം പോലെ അവർക്കിടയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു. ആകാശത്ത് പക്ഷികൾ അസ്തമയത്തിന്റെ ഭംഗികൂട്ടി അവർക്ക് മുകളിലൂടെ പറന്നു. "പിന്നെ?"
അവൾ തുടർന്ന് ചോദിച്ചു.
"പിന്നെ അവർക്ക് ചേച്ചിയോട് ഡേറ്റ് ചോദിക്കണമെന്ന്..."
"അത് കൊള്ളാം...ഡേറ്റ് ...? അതെന്തിനാ..?ഞാൻ കല്യാണം കഴിച്ചതാണ് എന്നവർക്കറിയില്ലേ?"
"പിന്നില്ലേ...ഡേറ്റ് ചോദിക്കുന്നത് കല്യാണം കഴിക്കാണെന്നും അല്ല..."
"പിന്നെ?"
"അറിയില്ലേ? ചേച്ചിക്കറിയില്ലേ? ചുമ്മാ പൊട്ടി കളിക്കല്ലേ..."
"ഓഹ് ...സെക്സ് ചെയ്യാനാ?"
ശബ്ദം താഴ്ത്തി മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.
മനോജ് തല കുലുക്കി.
"എന്നിട്ട് നീയെന്ത് പറഞ്ഞു കുട്ടാ?"
"ഞാൻ..."
മനോജ് സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കത്തുന്നതും മാറിടം ഉലഞ്ഞുയരുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
"ഞാനെന്താ പറയേണ്ടേ?"
"വരാൻ പറ.."
അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിഞെരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. വിരലുകൾ കൂട്ടിപിണച്ച് ഇരു കൈകളും അവൾ തലയ്ക്ക് മുകളിലേക്കുയർത്തി. അപ്പോൾ അവൻ അവൻ അവളുടെ ഇരു കക്ഷങ്ങളും കണ്ടു.
"ചേച്ചി സീരിയസ്സായി പറയുന്നതാണോ?"
മനീഷ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.
"പോടാ പൊട്ടൻ കുണാപ്പാ...നിന്റെ ഒരു കാര്യം!!
💬 Comments
View all comments