Chapter Title : വെയിൽ ചാഞ്ഞ നേരം [Smitha]

"അത് കൊള്ളാം...ഡേറ്റ് ...? അതെന്തിനാ..?ഞാൻ കല്യാണം കഴിച്ചതാണ് എന്നവർക്കറിയില്ലേ?"

"പിന്നില്ലേ...ഡേറ്റ് ചോദിക്കുന്നത് കല്യാണം കഴിക്കാണെന്നും അല്ല..."

"പിന്നെ?"

"അറിയില്ലേ? ചേച്ചിക്കറിയില്ലേ? ചുമ്മാ പൊട്ടി കളിക്കല്ലേ..."

"ഓഹ് ...സെക്സ് ചെയ്യാനാ?"

ശബ്ദം താഴ്ത്തി മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

മനോജ് തല കുലുക്കി.

"എന്നിട്ട് നീയെന്ത് പറഞ്ഞു കുട്ടാ?"

"ഞാൻ..."

മനോജ് സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കത്തുന്നതും മാറിടം ഉലഞ്ഞുയരുന്നതും അവൻ കണ്ടു.

"ഞാനെന്താ പറയേണ്ടേ?"

"വരാൻ പറ.."

അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിഞെരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. വിരലുകൾ കൂട്ടിപിണച്ച് ഇരു കൈകളും അവൾ തലയ്ക്ക് മുകളിലേക്കുയർത്തി. അപ്പോൾ അവൻ അവൻ അവളുടെ ഇരു കക്ഷങ്ങളും കണ്ടു.

"ചേച്ചി സീരിയസ്സായി പറയുന്നതാണോ?"

മനീഷ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.

"പോടാ പൊട്ടൻ കുണാപ്പാ...നിന്റെ ഒരു കാര്യം!! കൊള്ളാം!"

മനോജ് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്നറിയാതെ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

"മുള്ളാൻ മുട്ടുന്നു..."

മനീഷ എഴുന്നേറ്റു.

"ഇവിടെയെങ്ങും ആരുമില്ല..."

ചുറ്റും നോക്കി മനോജ് പറഞ്ഞു.

"ചേച്ചി ഇവിടെ ഇരുന്ന് മുള്ളിക്കോ..."

"ഹ്മ്മ്...പക്ഷെ മുള്ളിയിട്ട് കഴുകണം...വെള്ളമില്ലല്ലോ..."

മനോജ് പുഴയുടെ നേരെ നോക്കി.

"മുള്ളീട്ട് പൊഴേൽ പോയി കഴുകാം ചേച്ചി..."

"ഓക്കേ..."

"ഞാൻ മാറണോ?"

മനീഷ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പതിയെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്തിന്? നീ അന്യനൊന്നും അല്ലല്ലോ. നീ അവിടെ ഇരുന്നോ,"

ബർമുഡയ്ക്കുള്ളിൽ കുണ്ണ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.

മനീഷ നൈറ്റി പൊക്കി. അവന്റെ മുമ്പിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത വെളുത്ത കാലുകൾ ദൃശ്യമായി. മനോജ് ഉമിനീരിറക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. പിന്നെ അവൾ നിലത്തിരുന്നു. നൈറ്റി അര വരെ പൊക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട വലിയ ചന്തികൾ അവൻ കണ്ടു. ഒരു ചുവന്ന ഷെഡ്‌ഡിയും.

മനീഷ എന്നിട്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

"എന്നാ ചരക്ക് കുണ്ടിയാ ചേച്ചീ...!"

"ആണോ?"

ഒരു കൈകൊണ്ട് നൈറ്റി പൊക്കി പിടിച്ച് മറ്റേക്കൈകൊണ്ട് ഷെഡ്‌ഡി വലിച്ചൂരിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ഷെഡ്‌ഡി അവളുടെ കാൽമുട്ടുകൾക്ക് താഴെ വന്നു നിന്നു.

"പിന്നില്ലേ? നല്ല കൊഴുത്തുരുണ്ട് പർവ്വതം പോലെ സൂപ്പർ ചരക്ക് കുണ്ടി..."

"പോടാ പൊട്ടാ!"

അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.

"എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങടെ കുണ്ടിയും ശരിക്കും മുഴുത്ത് ഉരുണ്ടിട്ടാ...അല്ലാതെ എന്റെ