Chapter Title : വിച്ചുവിന്റെ സഖിമാർ 12 [Arunima]

കുഞ്ഞല്ലേ.
സിത്താര : മ്മ് കുഞാണ്. അവളെ നോട്ടമിട്ടും പരുന്തുകൾ പരക്കുന്നുണ്ട്.  എത്ര കാലം ഒളിപ്പിച്ചു പിടിക്കാൻ പറ്റും എന്നറിയില്ല.  അത് വിടു വീഥി അല്ലാതെന്താ.  അമ്മ പിഴച്ചാൽ മക്കൾ പലതും അനുഭവിക്കും.  സുഖവും ദുഖവും. ഞാൻ പറഞ്ഞുവന്നത് അതല്ല.  ഞാൻ ഓടി നടന്നു കിടന്നുകൊടുക്കുന്ന സമയങ്ങളിലാ എൻ്റെ മൂന്ന് മക്കളും ഉണ്ടായത്.  അവരുടെ അച്ഛൻ എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ അല്ല എന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് അറിയൂ.  അച്ഛൻ ആരാന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ ഒരു പേര് എനിക്കില്ല.  ഒരുപാട് പേരുകൾ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു കണ്ടെത്തിക്കോളാൻ പറയേണ്ടിവരും.  ഈ ജീവിതത്തിൽ എന്നെ ഏറ്റവും അലട്ടുന്ന ഒരു സങ്കടമാണ് അത്.
ഞാൻ : അതെന്താ അച്ഛനാരാന്ന് അറിയാതെ.
സിത്താര : ദിവസം മൂന്നും നാലും ആൾകാർ വച്ചു പണ്ണിയാൽ അതിൽ ആരാ കുട്ടിയെ തന്നതെന്ന് എങ്ങനെ അറിയാനാ.
ഞാൻ : ഒ അത് ശരിയാ...

അവർ വീണ്ടും എന്നെ മുലകളിലേക്ക് കിടത്തി ഞാൻ നിർത്താതെ കുറെ സമയം രണ്ടു മുലകളും ചപ്പി കുടിച്ചു.  മുല ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞുകൊടുത്തു.

സിത്താര : ആഹ് വിച്ചു എനിക്ക് പിന്നേം വരുന്നു അആഹ് അമ്മെ...

അവർ വീണ്ടും പാല് ചുരത്തി.

ഞാൻ : അല്ല ഇതിപ്പോ എന്തിനാ . അതിനുമാത്രം ഒന്നും ചെയ്തില്ലലോ.
സിത്താര : എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല വിച്ചു ഇതൊക്കെ മതി എനിക്ക്.  എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല ബാക്കി നമുക് ഒന്ന് ഉറങ്ങീട് ആയാലോ.
ഞാൻ : ആയിക്കോട്ടെ എന്നാ ചേച്ചി ഉറങ്ങിക്കോ.  രാവിലെ ബാക്കി അങ്കം കുറിക്കാം...

തുടരും...

സപ്പോർട്ട് വേണം.  എന്നാല് മാത്രമേ പൊലിപ്പിക്കാൻ